ΜΕΛΑΝΌ ΌΜΜΑ
Κλείνεις λαμπερό νόμισμα
ήλιο σε μαύρο κουτί
ακτίνα μαχαίρι
χοντρό αλάτι νοτίζει
χείλη ασπρόμαυρα
χελιδονόψαρο
χίλιοι ήλιοι στο ανήριθμο κύμα
τρελοχορεύουν
νύχτες εφημερίδες σχίζονται
τσαλαπατιούνται ορίζοντες
δυστυχώντας τις μέρες σου
σε αλίευε
δίχτυ κορμί ταξίδεμα
άπειρα φτερουγίσματα
ούτε θυμός ούτε αιδώς
μήτε ανακρίνον φως
φλασσιές πάλλουσας
παπαρούνας από καρμίνιο
μασκάρουν
σκοτεινές λίμνες ματιών
ξερακιανή μνήμη
Ήλιε μου μελαψό ξεφτέρι
κι αν είσαι σε χρυσό κουκούλι;
Posted on 15/03/2008, in Αρρήτου Ανατολή. Bookmark the permalink. 18 σχόλια.
Καλησπέρα Έκτωρ…Πώς πάνε τα πράγματα; Αναρωτιόμουνα ξέρεις, αν παρεξηγήθηκες με την “Επιστροφή”, ή με κάποιο σχόλιο, επειδή δεν γύρισες να δεις τις απαντήσεις…Μήπως θίχτηκες για κάποιο λόγο;
μπήκα για πρώτη φορά, θαμπώθηκα.
!
Artanis
Αγαπητή
Τι εννοείς δε γύρισα ,πως δεν απάντησα;Γιατί αρκετές φορές πέρασα .Καθόλου δε θίχτηκα ,η διαφορά απόψεων μπορεί να είναι γόνιμη η άπορη αυτό σ εμάς έγκειται.Σε ομηρικές διαμάχες δεν είμαι πρόσφρορος. Θάχουμε τον καιρό φαντάζομαι να μιλήσουμε ,πάντα σε επιθυμητές κατευθύνσεις.
eleni
Καλωσόρισες Ελένη!
Γνωρίζω τη δουλειά σου στου Άδωνη τα τοπία διαπρεπή.
Να σου δώσω μιά παροιμία σαν δώρο από εκεί:(Μιά κηδεία στη Δαμασκό είναι πιό ενδιαφέρουσα από ένα γάμο στο Χαλέπι).Πέρασα κι απ το χώρο σου άφησα ίχνος.
Έκτωρ καλησπέρα…Σ’ ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες, πέρνα αν θέλεις, να δεις την ανανεωμένη ανάρτηση του Άγρα…
Κοφτές λέξεις, ανάσες φράσεις, φυσαλίδες σκέψεων…
Μου άρεσε.
Καλησπέρα…
Εκτωρ
Θαυμάζω αυτόν τον αστείρευτο – και αβίαστο- χειρισμό της λώσσας. Οι φράσεις τυπώνονται στο μυαλό και πάντα με ” βάζεις” σε διαδικασία.
“ξερακιανή μνήμη”
“νύχτες εφημερίδες σχίζονται
τσαλαπατιούνται ορίζοντες”
Χρυσό κουκούλι φοράνε οι λέξεις σου.
Artanis
Ναι,πέρασα ,είδα,νομίζω πως συμπληρώθηκε η εικόνα του Άγρα .
Madame de la Luna
Η λεπτότης σου υποχρεώνει.Νάσαι καλά.
dredd
Είσαι καλός παρατηρητής ,το γράψιμό σου έχει ύφος , όποιο ίχνος αφήνεις ανακαλεί πραγματικότητες,υποδεικνύει κάποιο αντικείμενο.
O θεος που πρεπει να καλεσεις ειναι ο ερωτας…
http://doresist.blogspot.com/2008/03/blog-post_18.html προσευχομαι.. ασε με να προσευχηθω
Λέξεις που φέρνουν ίλιγγο, σ’ έναν “χώρο” που φέρνει γαλήνη· τι συνδυασμός!
:)
Έκτωρ, ήλιος μελαψό ξεφτέρι σε χρυσό κουκούλι ή όμμα μελανό; Είναι το μάτι θαμπό καμιά φορά, ό ήλιος πάντα λαμπερός χρυσός.
piece de resistance
-Αφροδίτη :
Ποιά σ έκανε Σαπφώ μου και πάλι να πονέσεις;
justeme
Μέγα καλωσόρισμα ,σε σένα που προσφέρεις στο σπιτικό σου καλούδια που δεν έχουν το όμοιό τους!
Macademia
Μικρή υπέρβαση αναδείχνει το εσώτερο μήκος φωτός και σκότους, την ώρα της μελάνης το μελαψό δεν ξέρεις ποτέ από που θ ανατείλλει. Το μάτι καμμιά φορά είναι σκοτεινό και μας κλέβει,του φοράς μελανιά γίνεται πιό βαθύ!
ξαναμπήκα εδώ
κάτι με τράβηξε πάλι
δεν ξέρω τι
ο τίτλος που έχει κάτι που δε δάμασα ακόμη, γύρευε γιατί…
άδωνης. δε θέλω καν να σε ρωτήσω αν σ’άρεσε, για μια στιγμή, αυτήν, νιώθω ότι δε χρειάζεται για κάτι που πιστεύω καλό να ρωτάω… αυτό είναι μια στιγμή σπάνιας τρέλας για μένα, και βρήκα εδώ να την ξεφουρνίσω! ε, αυτός ο τίτλος φταίει για όλα!
είναι πολύ ωραίος και φιλόξενος.
” σκάλωσες στου ανέμου
το κλαδί ένα στάσιμο άνοιξη
ευλύγιστος γελάς
με το μαστίγιο του ήλιου
τώρα τις λέξεις
και κείνες ευανθίζουν
μα αυτό είναι
διάκοσμος εαυτός
πάμφυλλος φίλος του ξένου
”
Mein Freund
Danke sehr!
Ω εκτωρ μας σαγηνευεις με τις μαγικες σου λεξεις που περιγραφουν παραληρηματικα τις εικονες η μαλλον παιρνουν αφορμη για να πεις κι εσυ το δικο σου με το δικο σου μοναδικο τροπο Σε ευχαριστω και παλι και παλι
eleni
Πάρε κάτι που έρχεται από τοπία Άδωνη λίγο πριν φύγεις:”Και τα πράγματα προσκυνάνε τον προφήτη,με τη σκιά τους”(Κοράνι).
*
Ξένε,
Εκείνο το μικρό ροδάκινο στο λυγερό κλαδί,το απολησμονήσανε;
Α ξέρω!
Δεν μπορούσανε να το φτάσουν.
*
piece de resistance
Της νιότης τρέχουν τα τρελά πουλάρια
Τόση δα αφορμή λύνει τα φουλάρια