ΧΙΟΝΙ ΘΕΩΝ

 

Τις καμπάνες του τέλους δεν ακούμε

Aγνόησε τα στολίδια του στενού μνήματος
Καθόλου δεν κοίταξε τα εφήμερα λουλούδια
Της ομορφιάς δεν τίμησε τον κήπο
Της υψηλοκορμης προτίμησε τη συντροφιά
Που ράβει μόνη το φόρεμα της
Μονάχη φτιάχνει ελιξίρια παρηγοριάς
Αναλαμβάνει εκείνη τους εκλεκτούς της
Να οδηγήσει στη θαρραλέα ανάληψη πόνων και κινδύνων
Τη γενναία αντιμετώπιση της απελπισίας.
Με άτρομο χέρι και βλέμμα ατενίζει άπειρο και μηδέν
Με άπειρη εγκαρτέρηση κι επιμονή
Διεξέρχεται κατά μέτωπο τα αινίγματα
Τη μάχη αναλαμβάνει της απορίας, της αγωνίας, της ατοπίας.
Θερμαίνει το ερώτημα επιχειρεί λαβες.

Το αίνιγμα λύνουμε εκείνο δένεται πιο σφιχτά
Πεπρωμένο μας και μοίρα, γράφουμε και γράφουμε
Στις ανοιχτές κλεισουρες
Πόρτες ανοίγουμε πάνω σε πόρτες
Το θάνατο δεν περνά κανείς
Ο άνθρωπος μια αμυχή στού ατέρμονου την πορεία
Όμως μέσα σ ένα μοναδικό αξίωμα
Να μπορεί ν αντιτάσσει στης μοίρας το αίνιγμα
Το αινιγματικό του μέτωπο
Τα διασταλμένα μάτια στη ζήτηση του απείρου
Και να ελπίζει με αύξουσα ψυχή
Τιμή βίου και πολιτείας
Μυστικός του σύμπαντος ,μυσταγωγός της ύπαρξης.

Να σε μεταμορφώσει ω καρδιά σε τι;
Σε άπειρο
Τα έργα της αγάπης

Advertisements

2 thoughts on “ΧΙΟΝΙ ΘΕΩΝ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s