Αν ο χριστιανισμός εισχωρεί στις μορφές σκέψης και παράστασης των αρχαίων, είναι τρόπος να εισχωρήσει η αρχαιότης σε τούτες τις μορφές κι ως τα πιο βαθιά μυστήρια του Χριστιανισμού. Αυτό το πρόσωπο της Ορθοδοξίας ίσως μας αποκαλύψει βαθύτερες συμφιλιώσεις, τις οποίες πάσχουμε να διαβούμε. Ακόμη και εικονογραφικώς θα είναι «πέρασμα» προς το ζωντάνεμα της εικονοποιίας. Θα δούμε το χρόνο να διαφεντεύει χρωματουργός και εικονοποιός. Η έννοια του κάλλους φρεσκαρισμένη μας αποκαλύπτει τα εφτά πέπλα της ζωγραφικής φρέσκο του Γκρέκο. Φρεσκάρουν οι δρόμοι με τα έκθετα του Διός εν χειρί Φειδία και η αποθέωσις στα αετώματα του Ναού ξαναπλάθεται πιο εξωστρεφής. Καβουρδισμένο δέρμα. Κάψιμο. Ήλιος από μαύρη σάρκα, « έγκαυμα Ουρανού … » δύει, σβήνει σαν κάρβουνο μέσα στα νερά της θάλασσας Τι είδες λοιπόν .
_________________
Όταν πέφτει σκοτάδι στη γή πρέπει να αποφασίσουμε με ποιό όνομα θα μας φωνάζουν.

Advertisements

One thought on “

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s