Εξυφάνσεις. Αυλακώνω το λευκό λαβύρινθο του χαρτιού. Νοητικές αυλακώσεις και επινοητικές. Άραγε ετούτο το σπάρσιμο, ετουτο το κρύψιμο σπόρου θα βρει τρόπο να βλαστήσει να δει τον ήλιο της ημέρας

βιολογικών ρολογιών από υπερβολική επιτάχυνση και υπερυπερβολή πύκνωσης των πόλεων. Είναι τόση και τέτοια η σκιά που ρίχνουν τα σώματα ώστε κανένα γδύσιμο δεν προσεγγίζει ως της σκιάς το ρούχο. Το χαμήλωμα του ήλιου στον ορίζοντα έδωσε ευκαιρία στα μικρά αναστήματα να σκιάσουν απότομα τον κόσμο. Όση γύμνια τόσο το αναποκάλυπτο, τόσο το μάτι υποφέρει […]

Μου φτάνει έτσι

Τώρα φεύγεις μακριά μου φεύγεις μένω χωρίς την καρδιά μου πυρπολημένος φωτιά μου τίναξες στα μάτια κι η λάμψη σου με χτύπησε σαν αστέρι τα χείλη σου άνυδρα δεν ξεδιψώ πίνω και πίνω και δεν ξεμεθώ τι το μυαλό κι αν χάνω Αλιβέρι_Αθήνα 17.02.07    

Rumples. Δομικά στοιχεία της φράσης και δόμησις των φράσεων στην προοπτική του έργου. Το δόμημα του λόγου που αποκαλούμε ποίημα, όσο κι αν είναι ελεύθερος στίχος υπόρρητα και υποδορρείως έχει φλέβες κι αρτηρίες. Μέσα του ο χρόνος κυλά σαν αυλάκι, σαν ρυάκι, σαν χείμαρρος σαν ποταμός … σαν ωκεανός. Σαν κεραυνός. Σαν χρυσάφι, σαν λάβα. […]

Τέχνη της σουσουράδας να μαντεύειςδένοντάς την περίτεχνα με κλωστέςδιαβάζοντας τους κύκλους της ουράςπου μαντεύει αψηφώντας τι λένε ουρανοί ψηφιακοί και ψηφιδωτοί.Η ουρά της γράφει ουρανό. Στερεότητα Γης από αστάθεια.Έχει το μέτρο ,είναι η μονάδα που μετρά την ανάσα των λέξεων,Έχει ρυθμό ,είναι ο τρόπος που συντίθενται οι μονάδες στο χρόνο της ομιλίας, της προσωδίας. Έχει […]

ΑΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟ

Η απουσία καραδοκεί στη ζωή μαςακατάπαυστααλλά σπάνια και ελάχιστοιτο αντιλαμβανόμαστεστα ξαφνικά ένα τσακσαν να σπάζει κλαδί μας επισκέπτεται

Όλα τα ερωτικά αν είπαμε.Όλα της αγωνίας αν εξομολογηθήκαμε.Λόγια πεταμέναφτερά κομμένα πεζά σκοντάμματα.Λάβε κοράλλια από τα ενύπνια.Μαύρα αυγά νύχταςνα γεννούν τον ήλιο. Όμως πού τα είπαμε;στο πουθενά και στο καθόλου.Στοίχημα φωνήςείναι η ερημία της μυστήριας ξένηςαπό την αμφιλύκη της να κοιτάξει, όταν πίσω της ουρλιάζουν λύκοι