Το στοιχείο του τρομερού δεν πρόλαβε να το μαντέψει ο άνθρωπος, τον κατέλαβε αμέσως σαν δέος. Αυτό το δέος έγινε θεός Άρης και φωτιά. Ο φόβος της φωτιάς. Δας – δάδα – δάσος. Φωτιά στο δάσος.Το δάσος καιγεται από τα ίδια του τα ξυλα. Μέγιστος κίνδυνος όπου θα αποσπάσει το δαδί του και το ραβδί του ολόκληρη περιπέτεια. Δρόμοι του δάσους. Αυτοσαφήνισις μερικών πραγμάτων κατ’ απαίτησιν εναργείας και αποσαφήνισης . Ένας προσεκτικός άνθρωπο οφείλει ακαριαία να βλέπει. Πρώτα απ’ όλα οι άνθρωποι βλέπουν με το συναίσθημα: τον συμπαθώ ; τον αντιπαθώ ; επειδή χρειάζονται συμμάχους στο δέος του κόσμου κι αντί γι’ αυτό συναντούν αντιπάλους που μάλιστα επιβαρύνουν το δέος, το δέος αύθις τον υψώνει να πολεμήσει τον αντιπαθή. Εκεί που πάει ώμο τον ώμο ξαφνικά μπορεί να στραφεί πλάτη με πλάτη ή κατά μέτωπον. Το συναίσθημα δρα ακαριαία. Και εξοντώνει. Επειδή η φαντασία είναι παραμορφωτική, επειδή η φαντασία περιγράφει το χώρο της, όμως τον ζει μεταφορικά, παρομοιαστικά. Στερείται ψυχραιμίας, «βράζει το αίμα»,μεταφορά που κυριολεκτεί, κι έτσι ότι συλλαμβάνει στο χρόνο της πρέπει να το πεζοποιούμε με τον τρόπο του νυν κόβοντας φτερά. Είναι ειπωμένο ο αετός δεν ξέρει να βαδίζει, άλλο τόσο η φαντασία ,είναι σαν φουστανελάς που του φορέσαν τα στενά: Του ψαλίδισαν όλο το καμάρι των βουνών. Μια Ηροστρατεία στο μύθο. Καίω το νόημα. Κατεδαφίζω ναούς. Καίω κόσμο. Προδίνω .

Advertisements

One thought on “

  1. Ό,τι δεν μας ταιριάζει ή το αποποιούμαστε (απεχθώς;) ή το φέρνουμε στα μέτρα μας για να το δεχθούμε.
    Παλιά συνήθεια που άφησε ο φόβος της φωτιάς…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s