Σιδερένιο αλώνι

Σε απέραντο τόπο ονειρεύτηκα
του ανθρώπου το έξαλλο ταξίδι
και είπε:μοίρα του είναι να βαδίζει
δεν έχει πίσω ο δρόμος του
το μεταφυσικό του πεπρωμένο
ερωτικός του ίλιγγος
πνεύμα λευτερωμένο
σε κβαντική πραγμάτωση
μηδέν και άπειρο εκμετρά
και ξεχειλίζοντας πλησμονή
η έλλειψη περισσεύει

Ασύλληπτη αγωνία ατέρμονη απορία άπειρος θαυμασμός

 

 

Advertisements

» ΧΑΣΜΑ ΦΩΤΟΣ ΣΕ ΜΕΛΑΝ ΣΩΜΑ

Γραφή με φλόγα οξυγόνου ή με ηλεκτρόδιο πάνω σε εβονίτη είδα τα μάτια της στο σκοτάδι να τα λάμπει φλόγα σπίρτου καθώς άναβε τσιγάρο, ντυμένη μόνο το μαύρο άνεμο των μαλλιών της. Το τσιγάρο φάρος στην απελπισία μου, μου έδειχνε τη στεριά, με οδηγούσε πάνω της. Θα βρω σε ξέρα ή σε λιμάνι ; Ταραχή και τρικυμία , ναυτία και ίλιγγος. Με τράβαγε σαν νύχτα, με τράβαγε στη νύχτα της. Μαύρη πανθέρα μ’ ένα λιβάδι αστέρια ν’ ατενίζει, με προκάλυμμα το σκοτάδι. Με είχε μυριστεί, το τσιγάρο άναψε σαν δέλεαρ με καλούσε εκεί που το απροκάλυπτο είναι μυστήριο. Με τύλιξε σαν νύχτα, με έντυσε αφή με άρωμα φιλιών κι όλες οι κρύπτες του σύμπαντος έγιναν εφικτές, το σκοτάδι αγγίχτηκε. Ξεθάρρεψε το κύμα και μας σκέπασε να μην ντραπούνε οι παρατηρητικοί ουρανοί .. από το ναυάγιο στο κενό μιας κρύπτης.

Πάψε μοναξιά

Σε ψάχνω στ ανοιχτά πόρτα μάγισσα
γαλανή γραμμή διάφανο κορμί
ήρθες; άργησα;

Τέλος εποχής άγονης γραμμής
ξανά θα μ αρνηθείς
παίζω χάνω χάνομαι

Σε ψάχνω στ ανοιχτά πόρτα μάγισσα
γαλανή γραμμή διάφανο κορμί
ήρθες; ράγισα

Πάψε μοναξιά