ZAΡΙΑ

Σκύβω στον πάτο των εικόνων
και ένα έγκλημα σηκώνω
Δωδωναία στον μυαλάκο τα θεμέλια
τα είχαν ραντίσει αίματα, μέλια
Ξάπλωσα να μετρήσω του ντερβίση
το ανάστημα, είδα κορφή από κυπαρίσι
ο άνεμος το είχε συγκλονίσει
άμφια ντύθηκε έτοιμο να λειτουργήσει

Κοπή του βράχου, γύρω ασφάκα
δίπλα είχε πέσει η πλάκα
είχε συλληθεί το κτέριζαν μούσκλια
και μαρτυρούσε τα ετεροούσια
του είχε δοθεί του νάϊ ο σκοπός
στον άξονα είχε δονηθεί του ενός
κόσμος ένας και παντοτεινός
κόσμος του ονείρου πάντα νωπός

βλέπεις ψηλά δύο αετούς
να γράφουν κύκλους σαν κρικέλα
που δένει τον άλυσσο του πηγαινέλα
αυτόκλητους να πεις ή σταλτούς;
Η καρσέλα ταξιδεύει χωρίς φτερό
χωρίς πανί, δεξιόστροφα καθ’ ύψος
ανέβαινε η σελήνη δρεπάνι κοφτερό
που είχε πλύνει του πόντου ο γύψος

έχασε σπίτι βιος στη Δομολεσσά
και βγήκε στον Ντουόμο τη δεσσιά
ο χρόνος είχε θερίσει τις χορδές
της υψωμένης λύρας των κιόνων
τέχνη αρχαία των Ιώνων
τα πάτησαν βάρβαρες ορδές

«Σμήνος σκνίπας τον κυκλώνει
σα μαύρο χιόνι και τον πνίγει
η άνοιξη κλείνει αντί ν’ανοίγει
ο κόσμος δεν τον μερακλώνει
τον παιδεύουν άχαροι πόνοι
άλλη μια πίκρα τον πεδικλώνει
κι ένα φεγγάρι μισό πεπόνι»

Θα πέσει ζάρι στους ουρανούς
από του καιρού τα χέρια
κι αν θα πετύχει, ποιούς αριθμούς
θα ρίξει μέσα στην καρσέλα
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s