Περιμένοντας να ξυπνήσεις

Στον προσεχή κατακλυσμό
 ποιος κυβερνά τον κεραυνό;
O ένας καπετάνιος κοιμάται
 και ονειρεύεται την αστραπή του ύπνου
 Ο άλλος καπετάνιος τον σημαδεύει :
 κοιμάσαι δε σε σκοτώνω.
 Εγώ κοιτώ τους κεραυνούς!
-Βλέπεις αυτή τη ζητιάνα
 που μαζεύει σκουπίδια είναι η Πέπη
 -Δεν είναι ζητιάνα είναι η Πέπη
Στον προσεχή κατακλυσμό
 ποιος κυβερνά τον κεραυνό;
Ο Αλέκος πέθανε πριν πέντε χρόνια
 Χτες μου το είπανε
 Έκλαψα
 Από μέσα μου
 -Χτες πέθανες Αλέκο
 
Advertisements

ΚΡΥΑ ΝΥΧΤΑ

Περπάτησε την άβυσσο
τρέμανε αστέρια
οδυνηρό έγινε το φως
τυφλωτικό στα ξέμαθα μάτια
σπιρουνίζει την άλογη περηφάνια
ξαναφέγγει το μύθο πλέξη του ανθρώπου
φωτερό ένδυμα αγνή φωτιά
Κύλα το τσέρκι χρόνε
αβυσσαλέες δίνες γύροι του σύμπαντος
κυματισμοί στο διάφωτο στροβιλισμοί άστρων.
Του ψηλού η συνέχεια
Εμείς
Δυναμώνουμε μυς.
Από τα μισά της διαδρομής
των στοιχείων οι ακατάρτιστοι
με μόχθο επεκτείνουμε το παιχνίδι
των άστρων τη συνέχεια εντός ματιών
Εικονίζουμε. Εμείς. Δυναμώνουμε μυς.
Το σίδερο δονεί τα ρινίσματα
που τάξη γραμμών δεν ξέρουν
ο παλμός της ύλης το λάστιχο του χώρου
αναδείχνει την ελαστική και του χρόνου.

Οιάκισέ μας κεραυνέ ζωντάνια
Ζωήρεψέ μας.

Το αίνιγμα με τέχνη πλέχτηκε
με ομορφιά με έρωτα
Ερώμενο κινεί κάθε αστέρι
Μυθώδεις κόσμοι σε αγκαλιάζουν
βλέμμα απορητικό
σε πλήττουν εκστάσεις
αναμετράς αποστάσεις.
Αστράχνες άκτιστο φως
του σκοταδιού λουλούδι
του γνόφου καταφώτιση
διαμαντοφόρετο ρούχο
την άβυσσο σπάζει του πέραν
το αδιάβατο λεωφόρος.
(Τίποτε δεν είναι που
να μην υπάρχει
κι εκείνο που δεν είναι
σύμπαν είναι πάλι).
Του ψηλού η συνέχεια
Εμείς
Δυναμώνουμε μυς.

 

ΦΟΥΓΚΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΜΑΥΡΟ γάλα του πρωινού το πίνουμε το βράδυ
Το πίνουμε το μεσημέρι και το πρωί το πίνουμε τη νύχτα πίνουμε όλο πίνουμε
σκάβουμε έναν τάφο στον αέρα όπου κείτεται κανείς ευρύχωρα
Ένας άντρας κατοικεί στο σπίτι παίζει με τα φίδια γράφει
γράφει όταν σκοτεινιάζει κατά τη Γερμανία τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
γράφει και βγαίνει μικρός στο σπίτι και αστράφτουν τ αστέρια σφυρίζει στα λυκοσκυλά του
σφυρίζει στους Εβραίους του τους βάζει να σκάψουν έναν τάφο στη γη
μας διατάζει παίχτε τώρα για να χορέψετε

Μαύρο γάλα του πρωινού σε πίνουμε τη νύχτα
σε πίνουμε το πρωί και το μεσημέρι σε πίνουμε το βράδυ
πίνουμε όλο πίνουμε¨
Ένας άντρας κατοικεί στο σπίτι και παίζει με τα φίδια γράφει
γράφει όταν σκοτεινιάζει κατά τη Γερμανία τα χρυσά σου
μαλλιά Μαργαρίτα
Τα στάχτινα μαλλιά σου Σουλαμίτιδα σκάβουμε έναν τάφο
στον αέρα όπου κανείς κείτεται ευρύχωρα
Φωνάζει σκάφτε βαθύτερα στο χώμα και σεις και σεις τραγουδήστε και παίχτε
αρπάζει τ όπλο από τη ζώνη του το στρυφογυρίζει τα μάτια του είναι γαλάζια
Χώστε βαθύτερα τις τσάπες και σεις και σεις μη σταματάτε
να παίζετε για να χορεύετε

Μαύρο γάλα της αυγής σε πίνουμε τη νύχτα
σε πίνουμε το πρωί και το μεσημέρι σε πίνουμε το βράδυ
πινουμε όλο πίνουμε
ένας άντρας κατοικεί στο σπίτι τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
τα στάχτινα μαλλιά σου Σουλαμίτιδα παίζει με τα φίδια

Φωναζει παίχτε πιο γλυκά το θάνατο ο θάνατος είναι ένας αριστοτέχνης απο τη Γερμανία
φωνάζει αγγίχτε πιο σκοτεινά τα βιολιά μετά θ ανέβετε σαν
καπνός τον αέρα
μετά θα έχετε έναν τάφο στα σύννεφα όπου κανείς κείτεται
ευρύχωρα
Μαύρο γάλα του πρωινού σε πίνουμε τη νύχτα
σε πίνουμε το μεσημέρι ο θάνατος είναι ένας αριστοτέχνης
απο τη Γερμανία
σε πίνουμε το βράδυ και το πρωί πίνουμε όλο πίνουμε
ο θάνατος είναι ένας αριστοτέχνης απο τη Γερμανία το μάτι του είναι γαλάζιο
σε χτυπά με σφαίρα μολυβένια σε πετυχαίνει ακριβώς
ένας άντρας κατοικεί στο σπίτι τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
ρίχνει τα λυκόσκυλα του απάνω μας μάς δωρίζει έναν τάφο
στον αέρα
παίζει με τα φίδια κι ονειρεύεται ο θάνατος είν ένας αριστοτέχνης απ τη Γερμανία
τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
τα στάχτινα μαλλιά σου Σουλαμίτιδα

ΠΑΟΥΛ ΤΣΕΛΑΝ-μετάφραση Ολγας Βότση