LA BASTIA

 

 

 

Το βλέμμα πότισε ριγωτή βροχή

υγράνθηκαν τα σύμφωνα

χαράξανε στην πέτρα το όνομα του νόστου

τα μάτια κατοίκησε έρωτας

που το άπειρο αναμετρά

στου παραθύρου την κορνίζα

Πουλιά φωτιάς φεύγουν στο νότο

ένα φύλλο πέφτει

η νύχτα ρίχνει το δίχτυ ψαρεύει αστέρια

*σαν σε μέρα γιορτής.

Παπαρούνες φωτιές φωτίζουν τα ερείπια

θυμωμένος νόστος

καδράρει θεσπρωτικό άπειρο

πρωταγωνίστριες φλογερές κόκκινες

Παλιάς Σαγιάδας μνήμης

  

 

 

Advertisements

9 thoughts on “LA BASTIA

  1. Έκτορα καλημέρα…Έχω μέρες να περάσω, δυστυχώς δεν προλάβαινα να δω τους φίλους…Πολύ ωραία αυτή η ανάρτηση, πολύ ωραίο κομμάτι αυτό που έγραψες, και η φωτό λέει πολλά…
    Πέρασα μια βιαστική βόλτα και από το φωτο-ποστ του φίλου σου Μιχάλη, που σε φιλοξένησε κιόλας, με αυτό το κομμάτι…Καταπληκτική δουλειά…
    Καλό Σ/Κ…

  2. quartier libre

    Ναι,είναι αυτό που υπόσχεται στην προμετωπίδα του:»Μιά νοσταλγικά θυμωμένη φωτογραφική περιήγηση»- και Εξαιρετικό!

  3. Artanis

    Με πρόλαβες, πέρασα κι από το στέκι σου όπως θα δείς.
    Για να μην επαναλαμβάνομαι ,θα επαναλάβω τα λόγια σου:Καταπληκτική δουλειά..

  4. έχω μείνει πίσω; έτσι φαίνεται…
    έκτορα, θέλω να ακουμπήσω εδώ ένα ευχαριστώ, νομίζω ξέρεις γιατί. μα κι αν δε θυμάσαι, οφείλω εγώ να το πω.
    σε ευχαριστώ γιατί τόλμησες να γράψεις στίχους σου και να απαλύνεις κάποια δύσκολη αναφορά που είχα κάνει σε προσωπικά θέματα με το γιο μου. το εκτίμησα με ευγνωμοσύνη. να ‘σαι καλά.

  5. έκτορα που βρισκεσαι;
    σήμερα είδα την χτεσινή σου
    ανάρτηση
    δεν ξέρεις πόσο χάρηκα
    Έχεις βάλει όμως αποκλεισμό
    σχολίων …

    ΑΝ ΜΠΟΡΕΊΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ

  6. Για Ξιφολόγχη

    ‘Κατέβηκαν οι μοίρες, άγγιξε ανεπαίσθητη φτερούγα το μέτωπο, σκίρτησε μέσα στο άπειρο των ματιών η γέννηση της ίριδας, είπαν οι άνεμοι τη μουσική’
    Η Δήμητρα πρόσφερε τα ρόδια της, νεογέννητο σκορπιό λούζει η βροχή, δαγκώνεται στης μάνας του την πλάτη, μ΄ ευχές και ξόρκια γυρίζει πίσω, σ’ αυτό το σκοτάδι ν’ ανάψει φως.
    Τι κι αν είπαν οι άνεμοι τη μουσική, το δικό του να φτιάξει τραγούδι γυρεύει.
    Ένας ήλιος γιορτάζει, ερωτεύεται τα νερά, αξεδίψαστο ταξίδι.

  7. ελένη

    Απάντησα σtο email σου ,είναι ίσως εκτός χρήσης ;
    ______________

    ΤΕ

    Εκεί κάπου νοστιμεύουν τα νερά κι η δίψα περισσεύει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s