Λόγχη ψυχή

Λιθογραφία στο ποτάμι της λήθης με βότσαλα

Η βραδιά γελούσε με νιόπιαστο φεγγάρι ώρα

που η φοινικιά παραιτούνταν από την προσπάθεια της να πετάξει

Μια κουκουβάγια καλούσε το σύντροφο της

Ο ουρανός έβρισκε τη δροσιά του Η νύχτα γρήγορη

έπαιρνε πρωτοβουλίες Ο κόσμος της μέρας βρήκε

απογώνι να μην τον πιάνει το σκοτάδι ώρα που

κόσμος νυχτερινός βάζει βάρδιες κερδίζει

βήμα το βήμα την περιοχή

Ζευγάρια μάτια κινούνται σε ποικίλους ρυθμούς και βηματισμούς

χαμηλά ψηλότερα πολύ ψηλά μικρά μεσαία μεγάλα

φωτεινά φωτεινότερα βλέμματα

Σύρσιμο ελιγμοί βηματισμοί πάνω σε βαμπάκι

χαμηλωμένα φώτα ψίθυροι υποβολής της νύχτας

ένας κόσμος μες τη συγκράτηση το δειλό φόβο

στην παγίδα του σκοταδιού μαντεύει ακροάζεται

σκιρτά αδημονεί τολμά ελπίζει πάει γυρεύοντας

Σχήματα στο χώμα μυστικά παράθυρα γης ρίχνουν

φως στους τοίχους ξεκόβουν οι τοίχοι φωταψία

γύρω σύμφωνη με τη διάταξη των παραθύρων

Χτυπάν κουρτίνες αραχνοΰφαντες πανιά που

σαλεύουν ως να κοπεί η άγκυρα

Στο παραγώνι ετοιμάστηκαν τα σπάργανα κόβεται

ο ομφάλιος ταξίδι ζωής αρχίζει με το πρώτο μεσονύχτι

Μήνας Σποριάς βράζουν τα μπόλια να τιμηθεί η πολυσπο-

ρίτισσα

η μαμή χάνεται στη μαύρη νύχτα νυχτοπούλι

οδηγείται από το σκοτάδι όπως κάθε τυφλός

δημιουργός όραση του το ραβδί και σκήπτρο

Πως διασχίζεται το σκοτάδι το άλλο;

Τέχνη της μαμής και τέχνη του δήμιου στενή

ψυχή αιχμηρή ανοίγει δρόμο στο σκοτάδι

πυκνό το κόβει ψυχή ξιφολόγχη

Δεν κατέβηκαν οι μοίρες Δεν άγγιξε

ανεπαίσθητη φτερούγα το μέτωπο

Δε σκίρτησε μέσα στο άπειρο των ματιών η γέννηση της ί-

ριδας

Δεν είπαν οι άνεμοι τη μουσική ;

Χορεύουν νυφίτσες στο χασήλι Κόσμος αληθινός σαν πα-

ραμύθι

Advertisements

23 thoughts on “Λόγχη ψυχή

  1. Σαν πεζοτράγουδο, η σημερινή ανάρτηση, γεμάτο εικόνες και ήχους,,,Την κουκουβάγια που καλεί το ταίρι της, το νυχτερινό άνεμο, τους ήχους μέσα στα σπαρτά, μια άκρως καλοκαιρινή αίσθηση, και ταυτόχρονα πόνος, για αυτό που ήταν κάποτε, και δεν είναι πια: Μια εικόνα του παρελθόντος, που δυστυχώς πέρασε ανεπιστρεπτί…
    Καλό Σ/Κ, Έκτορα…

  2. Θα μπορούσαν στην παλάμη μου να φυτρώσουν
    σπόροι που στην τσέπη μου έκρυψα βιαστικά
    στο σκοτάδι και στην αποξήρανση του χρόνου αφήνω ν’ αναπαυθούν
    η ομορφιά δεν χάνεται λένε
    με το φως ενεργοποιείται πάλι η ζωή.

    Καλημέρα πολύτιμε.

  3. Artanis

    Πιθανόν πεζοτράγουδο.Αλλά οι εικόνες δεν περνούν ανεπιστρεπτί όπως λες,που θα μπορούσαν να πάνε;
    Δεν χάνονται ποτέ από τα μάτια του νού,που χωρίς εικόνες τίποτε δεν μπορεί να δεί.
    Καλά να περνάς ώ Δ…..μου!

  4. ellinida

    Το μυστικό της ομορφιάς είναι να την επαναλαμβάνεις με τόκο.Τόκο εν καλώ:»Κάλλος εύ μεμιμημένον κατα τη μοίρα του όντως κάλλους..»
    Στο σκοτεινό θάλαμο ιριδίζοντα μυστικά σκοτεινής αλχημείας
    και χημεία στο σκοτεινό δωμάτιο του σώματος –
    μέσα εαυτός με όρια το άπειρο.
    ΚΟΒΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΒΟΙ ΛΕΜΒΟΙ ΑΕΡΟΚΙΝΟΥΝΤΑΙ
    ΧΙΛΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ Η ΓΛΩΣΣΑ ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ ΠΥΡΕΤΟΣ
    Μιά ακτίνα ήλιου σπορά στάθηκε στα μαλλιά σου και στα μάτια σου μώβ
    κρύσταλλο χείλη φωτεινό κοχύλι.Χαίρε.

  5. Νά ΄σαι καλά…
    δεν σβήνουν, αλλά δεν είναι και σε πρώτη θέση μέσα στο μυαλό, και δεν μιλάω για τη νοσταλγία, αλλά για την έλλειψη της εικόνας αυτής…Για τα χρώματά της, την αίσθηση που σου αφήνει καθώς την έχεις ζωντανή μπροστά σου, και κυρίως την πίκρα, που όσο καιρό την είχες, δεν την είχες εκτιμήσει όσο θα της άξιζε…

  6. «Πως διασχίζεται το σκοτάδι το άλλο;»

    Η ζωή μού χάρισε φίλους σεπτούς
    και η απόσταση μού τους καταδίκασε στο άφαντο…

    Θα σου στείλω κάποια στιγμή
    τον Άμλετ της σελήνης

  7. piece de resistance

    χειλάκι αγριοκέρασο είναι αιχμηρά τα βράχια
    που δε φοβάται το γκρεμό κατρακυλάει στην άβυσσο γλιστρά στη χλόη ,χαριτωμένο κλαράκι αγριοκερασιάς δροσίζει μέτωπο κοριτσιού

  8. eleni

    και άστρο.Αστραία .Μοιραίο φώς άκουσμα, και φλογόμορφες παραστάσεις νοήματος από δύση ανατολής.

  9. Σωκράτης Ξένος

    Αναμένω σελασφόρο Άμλετ σου Σωκράτη που τη θεία ακτίνα τυλίγεις στο τραγούδι

  10. Μάλλον πρέπει να παίρνω τα πράγματα όπως έρχονται, έ Έκτορά μου; Είναι υπεραναλυτική το ξέρω, μου βγαίνει αυθόρμητα…
    Απλά θέλω να βρίσκω την «κρυμμένη» εξήγηση, αυτό είναι όλο….
    Καλό σου απόγευμα…

  11. artanis

    Όχι! Σε καμιά περίπτωση.Να είσαι πλήρης στον αυθορμητισμό σου στην αλήθεια σου στη δημιουργική σου στιγμή σε ότι πλούσια σε προίκισε μοίρα σου,Όσο βλέπω που δίνεσαι με κόπο πόνο πιστή στο δημιουργικό σου ένστικτο τόσο πιο πολύ επικροτώ ότι εκφράζεις με πράξη, με λέξη.

  12. «Πως διασχίζεται το σκοτάδι το άλλο;»
    Πάντα οι ερωτήσεις σου σκαλώνουν μέσα μου…
    Καλημέρα στο φως το σκληρό.

  13. «Μήνας Σποριάς βράζουν τα μπόλια να τιμηθεί η πολυσπορίτισσα
    η μαμή χάνεται στη μαύρη νύχτα νυχτοπούλι οδηγείται από το σκοτάδι όπως κάθε τυφλός δημιουργός όραση του το ραβδί και σκήπτρο»

    επανέρχονται μνήμες
    που το χαμόγελο έσκαγε
    σαν κερασάκι
    στο πανωφόρι του γηραιού
    παγωτατζή

    την καληνύχτα μου

  14. Καλησπέρα και καλό μήνα…Γιατί δεν έχεις σχόλια στο Στάλαγμα…Έλεγα να σου στείλω ένα, αλλά δεν πειράζει…Ίσως στο επόμενο…
    Καλό σου βράδυ…

  15. οταν θα εχουμε βγει στο φως μπορει και να μπορεσουμε να πουμε οτι θυμομαστε απο το πως διασχιζεται το σκοταδι..οταν

  16. Παράθεμα: Λόγχη ψυχή – worldtraveller70

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.