Βοτάνισμα της ασφάλτου

Πού ταξιδεύετε μαύρα πουλιά;
Κοιτώντας μια τέτοια φράση εκ των υστέρων,
Αν και τη γευτήκαμε και τη βιώσαμε στους θλιβερούς τροπικούς-
Παίρνει μια μεταφυσική χροιά απροσδόκητη και ποίηση θλίψης.
Πού ταξιδεύουμε μαύρα πουλιά, θα πεί κακής μοίρας,
μοχθηρής μοίρας μαυροπούλια; Είναι το τραγούδι μας απότομο,
σαν τις απότομες ερημιές της πόλης. Πού είναι τά
μαύρα της πουλιά; Ποιος μπορεί να πεί.
Ποιος μπορεί να ανακαλεί σε πόσα μαύρα δάση τα κύκλωσαν;
Μαύρες οι Πολιτείες πίσω τους, κι ο βίος τους μαύρος.
Πού ταξιδεύετε μαύρα πουλιά; Οι πρωτοπορείες έχουν
Τις περισσότερες απώλεες εξ ορισμού
 
Δεν είχε περιεχόμενο και ποίηση η ζωής τους;
Και είχε. Κι ότι είχε το ξέβρασε ο ωκεανός του χρόνου.
οι παραλίες της ζωής ακτές λευκασμένων κόκκαλων,
μακρυσμένες ακτές ηχούν αλλόκοτο τροπάρι
κύμα το κύμα μαύρη η ακτή λευκά τα οστά σαν βότσαλα.
Το περιεχόμενο της θλίψης το τραγουδάνε
βότσαλα ανάκατα με οστά λυθέντα.
(Βίβλος..Τετραβάγγελη όπου η Ανάσταση
μεταμορφώνεται σε κατάσταση.
Όμως δε λύνεται ο Σταυρός ούτε κάν του Νότου.
Πού ταξιδεύετε μαύρα πουλιά;
Καταμεσίς στο κέντρο και στην περιφέρεια).
 
Μας είχε λυώσει ο ήλιος, κι ήμασταν τόσο νέοι στό  καμίνι της ζωής.
Ξέραμε τι θ απομείνει.Πιστεύαμε στο εφήμερο ,στη λήθη.
 
Τρέξε μικρή κοπέλα πρίν σε πιεί  ωκεανού  μυστήριο κύμα.
Advertisements

25 thoughts on “Βοτάνισμα της ασφάλτου

  1. «Μας είχε λυώσει ο ήλιος, κι ήμασταν τόσο νέοι στό καμίνι της ζωής.
    Ξέραμε τι θ απομείνει.Πιστεύαμε στο εφήμερο ,στη λήθη.

    Τρέξε μικρή κοπέλα πρίν σε πιεί ωκεανού μυστήριο κύμα»
    αυτό κρατάω, γιατί αυτό σε εκφράζει…..
    νομίζω

    ας δούμε…

  2. καλημερα. δεν ξερω, δεν ξερω, θα γραψω κι εδω: ‘ποιος μπορει ν’ανακαλει σε ποσα μαυρα δαση τα κυκλωσαν’, σαν εμμονη!

    καλημερα, να’σαι καλα, εχω τρομαξει λιγο που γραφεις ετσι

  3. τα μαύρα πουλιά
    πηγαίνουν
    κατευθείαν
    στο θυμό μας.
    τρώνε μελαγχολία
    αδειάζουμε έκφραση…
    :)
    καλημέρα έκτορα.

  4. ελένη

    Τώρα τι μας εκφράζει και τι όχι είναι μεγάλη κουβέντα.Ερώτημα άν εκφραζόμαστε κι άν αυτό αρκεί η καλλίτερα μπορεί να αποτελεί στόχο;Εκτός άν εννοηθεί η λέξη με την παλιότερη σημασία:» Έκφρασις του δείνα κτλ.»

  5. q.l.

    Αν καταλάθος σε ξανάβγαλε «ανώνυμο» μου λες να κάνω εντιτιγκ πλζ!
    » ‘Οποιος εξηγεί τα σύμβολα πρέπει να είναι έτοιμος να σηκώσει την ευθύνη τους» Άν το είπε αυτό ένας τόσο ευφυής και αδίστακτος αφοριστής όσο ήταν ο Γουάΐλντ ο Όσκαρ εγώ τι να προσθέσω;

  6. sinneforain

    Να σε καλωσορίσω συννεφοβροχή μας σαν μουσική ο ερχομός σου και σαν από Μάντελσταμ τοπία ,στα θυμίζω(Σε ένα σπιρτόκουτο με καμμένα όλα του τα σπίρτα ήξερε να παραφυλλάξει χρυσό φλουρί

    Το ατσάλινο έγινε θρύμματα κυκλωμένο τη λέξη του
    Εκκωφαντικός χρόνος σαρώνει τη στέπα
    Χρυσόλιθος στην Πόλη της πέτρας αναδιπλώνει μαύρο παλτό λευκές νύχτες
    Νέβας σφίγγει σπείρες
    ανασηκώνονται τρόϊκες στα τέσσερα το χιόνι πήγε ΔΩΔΕΚΑ(τράχ τα ρα τα ταχ)
    ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΧΑΛΙΝΗ )

  7. olmea.r

    Πρωτανοίγεις πανιά καλοτάξιδη να είσαι κι όσα λιμάνια κανένα μη σε κρατήσει μακριά απ τον καφενέ σου να καλοδέχεσαι.

  8. αμπθα

    Χα χα .Κι εσύ από πουλιά απ ότι είδα δεν πας πίσω κι ας είναι ιδεοσύμβολα αλλά μου θύμισες παλιό λαΐκό:»Μη μελαγχολείς κούκλα μου και με κάνεις κι υποφέρω, μη μελαγχολείς»(βλ.Μακρυγιάννης :-Το τραγούδι το λέει πασά μου. -Ξέρω ορέ Γιάννη μου ,τραγούδα εσύ).

  9. Μαύρα πουλιά ,φρενήρεις ταχύτητες συνώνυμες θανάτου και της ασφάλτου το ανήλεο βοτάνισμα …
    Φόρα το ποίημα φυλαχτό και τρέξε να γλυτώσεις…

    Καλή σου μέρα ,Έκτορα

  10. Χαίρε πρώτη των Δαναών,η διαπερσεύσασα του πελάγους τα μήκη σε χρυσή λάρνακα και φέγγεις άκρα ταίναρα τένταρο φώς στη διαπασών
    («ιώ,ιώ
    λαμπαδούχος αμέρα
    Διός τε φέγγος,έτερον
    έτερον αιώνα και μοίραν οικήσομεν.
    Χαίρε μοι,φίλον φάως.-Γειά σου φώς μου αγαπημένο.-(Ευρυπίδης).

  11. quartier libre

    Τα λέω στο στέκι σου «ελεύθερη συνοικία»-έκανα επεξεργασία-edit τα σχόλιά σου εδώ, οκ;

  12. Εκτός άν εννοηθεί η λέξη με την παλιότερη σημασία:” Έκφρασις του δείνα κτλ.”

    εξαρτάται

  13. καλησπέρα Εκτορα με τις φευγάτες τις λέξεις. Αυτά τα μαυρα πουλιά δεν θαθελα ποτέ να γίνουν εμπόδιο στις διαδρομές σου.

  14. «σου είπα
    θα φέρω και γω σχοινιά
    ν` απλώσουμε έρμαια
    πολύχρωμα πανιά Ιμαλαΐων
    από τη μιαν άκρη ως τη άλλη του κόσμου

    πουλί μου αλαφροκόκαλο
    γυαλί σπασμένο φρέσκο
    όπως μειούμενη εικόνα ξεμακράνεις
    μη μείνει πνεύμα αξόρκιστο
    κι ούτε φωνή κλεισμένη μες στο σπίτι»

    ήθελα να `σαι Σάββατο βράδυ μαζί μας
    και λέω της ρημάδας της απόστασης
    ας αναλάβει επιτέλους την ευθύνη

  15. Μαύρα πουλιά της γιορτής σύμβολο
    μαύρες κουκίδες στο χρυσογάλανο
    μάτια μου έκπληκτα ποτέ δεν χορταίνεται η ομορφιά
    θα φύγουν θα ξανάρθουν
    η μνήμη της στιγμής σταγόνες χρυσές στην παλάμη μου.
    Μικρές εκρήξεις χαράς τιτιβίσματα, πλατσουρίσματα, χαχανίσματα.
    Εδώ είμαι, μαζεύω την βροχή
    θα μου χρειαστεί.
    Εξοχο ήτο μαιτρ, πολύ με ήρεσεν.

  16. ‘μακρυσμένες ακτές ηχούν αλλόκοτο τροπάρι’

    σταθηκα, απαντησα με λιγη βια, σημερα,

    θα γραψω περισσοτερα μετα το βραδυ
    (στην αυλη μου,παλι)

    εβαλα το e_mail μου στο προφιλ μου, μπορεις να μου γραφεις και στα σχολια με λεμονι και με χρυσο

  17. ελένη-ποιώ

    Οι παλιότεροι αγιογράφοι υπέγραφαν το έργο τους έτσι ως Έκφρασις του δείνα ,ή ο δείξας κτλ.
    Με αυτή την έννοια αναφέρθηκε (και θεωρούσαν πως εκείνοι οι ολίγιστοι ταπεινοί εξέφραζαν με θεία φώτιση στην άκρα ταπείνωση τους μέσα σε νηστεία ,αλλοιώς δε θεωρούσαν το εαυτό τους άξιο δι’ έκφρασιν)Τόσο μόνον.

  18. ritsmas

    φευγάτες λέξειςείπες και συνειρμικά ιδού:
    ο γάτος
    φευγάτος
    στο βάτο
    και νάτος.

    Όχι, Ρίτσα ,εκείνα τα μαύρα πουλιά ποτέ εμπόδιο ,ήταν στιγμή
    και πέρασε.
    ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΙΣ ΕΧΕΙΣ ΑΝΟΔΙΚΩΝ ΡΕΥΜΑΤΩΝ
    Τεγέαν ου σ εθέσπισεν (Ένας θεός χώρισε Σπαρτιάτες και Αρκάδες).ΟΙ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΣΟΥ ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΕ ΦΩΤΕΙΝΑ ΧΕΙΛΗ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ.

  19. Σωκράτης Ξένος

    Σωκράτη ,πίνουμε κώνειο σ αυτή τη χώρα και ανασταινόμαστε σε Αλάβαστρες συναντήσεις

    Ρημάδα απόσταση πού θα μας πάς θα σε ευθύνουμε ισιώσουμε.

    Σύντομα ξανά .Ύψωσε ποτήρι και ύψωσε Μέγα φώς.

  20. ellinida

    Ωκεανίδα κυαλάρεις από τα όκκια .
    Βροχές σηκώνουν το χώμα
    Βολβοί σηκώνουν μίσχους
    ανεμώνων φουστανάκια ιώδη αεροκινούνται

    γρήγορη σε βλέπω ν ανθείς σε πλαγιές να τρέχεις και ξανά στα αγαπημένα σου κύματα να δινοπλέχεις.

  21. olmea.r.

    Δεινή στο αίνιγμα της Τέχνης πάνω απο τα σύννεφα κάτω από τον ήλιο στο μπλέ γαλάζιες αστραπές δοξαριές μουσική στο δόξα σοι. Επικαλέω τοι.

  22. καλησπέρα Εκτορα. Ελπίζω ναχεις απόμακρυνθεί από τη φορά των πουλιών. πετούν πολυ ψηλά και ξαφνικά εκεί που δεν τα περιμενεις, έρχονται δίπλα σου φιλικά, αθώα, πολυχρωμα, κι όχι μόνο μαύρα, αποζητώντας στοιχειώδη συντροφικότητα….σαν τους ανθρώπους κι αυτά΄. Ενίοτε θυμώνουν και μπαίνουν ορμητικά στις τουρμπίνες αεροπλάνου και τα κάνουν λαμπόγιαλο.Ξεσπούν , ξέρεις…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s