ΕΓΚΑΡΣΙΑ ΡΗΓΜΑΤΩΣΗ ΣΤΟ ΧΩΜΑ

Όλα τα δάνειά μου τα έχω κάνει από το μηδέν
-μιά πνοή χαράς δανεισμένη από το μηδέν;
Επιστρέφω στο χωριό κι είναι όλοι πεθαμένοι
Η Αθήνα χτυπά την καρδιά μου 
Απόφαση να είναι κανείς χωρίς να είναι
Ταξίδι ώς τον εαυτό μέσα στο όνομα 
ένα μάτι το μάτι του όντος
Όταν με στραγγαλίσω σκοτώνω εμένα;
-Δεν αρκεί να ανέλθει κανείς στην κορυφή του εαυτού του
παρά και σ εκείνη του καιρού του
Μα το μηδέν δεν είναι λεπίδα κοφτερή που έχει το σχήμα του.
Πώς μού διαφεύγει ο θάνατος δεν είναι του χεριού μου
σαϊτιά που δεν φτάνει ποτέ το στόχο της αλλά
τον πλησιάζει αέναα-ο θάνατος εξώτερος του χρόνου
σχεδιάζει το ασχεδίαστο το αδύνατο να σχεδιαστεί 
αυτό το ατερμάτιστο είναι ο θάνατος.
Μηδέν που υπαινίσσεται το άπειρο 
καθώς πάει να κλείσει το ανοιχτό του βήμα  
Η έκπτυξη της απορίας είναι ύψιστης σημασίας 
θεμελιώδης γιά το νόημα Η διερώτηση
είναι ο σκληρός πυρήνας που γύρω της
το ζουμερό περικάρπιο γίνεται χυμώδες ως οτιδήποτε 

Μιά άλαλη πόλη θα βρεθεί πιό άλαλη απ αυτή;

Advertisements