ΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙΝ

Τρίβεται η φλούδα της Γής
Ματωμένος ουρανός
τυλίγει τα πόδια της
Ο θόρυβος του χρόνου
διαπερνά τίς εστίες
Ρέκβιεμ ταξιδεύουν στο λευκό
Το δράμα παρατρέχει το δρόμο μας
Φλόγες νυχτερινές σμιλεύουν
Πρόσωπο πολίτη της απώλειας
Κάμπτεται το βέλος των ψυχών
Μηδενικοί εκθέτες νοήματος
Η ζωή επ ουδενί διαγράφει κύκλο
Λαών σε υπόγεια Πολιτείας
Κάνε παράθυρο φωνής
κάνε φωνής τα δώρα
Δεν έχω πάρεξ τον κήπο της ψυχής
Τραπέζι στρώνω σε αγάπες
Αγάπες που μου πήρανε

Advertisements

12 thoughts on “ΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙΝ

  1. Εντυπωσιακά διασκελίζεται ο πόνος ανάμεσα στους στίχους- θαρρείς πως βιάζεται να προλάβει το τραπέζι της αγάπης…να λυτρωθεί…

    Ματώνει ο κόσμος μα θα σου ευχηθώ να πάρεις πίσω τις αγάπες …
    Θα πάρεις πίσω τις αγάπες και θα μας τις φέρεις…

  2. μου θύμισες την Περσεφόνη του Πατίλη
    στα σημεία περισσότερο
    και σ’αυτή τη σπουδή
    που οξύμωρη-ποιος ξέρει ποιος αγάπες παίρνει

    και να σου πω θέλω
    «τώρα που η ποίηση γίνηκε ζήτημα ζωής θανάτου»
    ή ακόμη και
    «αν τόσο σας μιλώ για το θάνατο
    είναι γιατί μες στη ζωή
    δεν περισσεύει χρόνος να μιλήσω»

    και βέβαια στηρίζομαι σ’αυτόν τον κήπο της ψυχής που μου μένει ή τουλάχιστον μου αναλογεί…
    σε φιλώ

  3. Καλή χρονιά Έκτορα στον όμορφο κήπο σου!

    (Η ζωή επ ουδενί διαγράφει κύκλο?
    Κι εγώ που νόμιζα….)

  4. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σου εύχομαι.
    υγεία και προκοπή, σε ό, τι καλό φτιάνεις !

    quartier

  5. Δανάη

    Η παρηγοριά έχει στα χείλη της φαρμάκια Και ναι ο στίχος έχει τα χρέη που έχει αδίστακτα στοιχίζεται με τη ζωή

    ln =abttha

    Ό,τι πείτε υψηλοτάτη με τα έγκυρα ιδεογράμματά σας στιλπνής ανατολής εφ ή Σύ πνείς!

    Νεφέλη

    Με τα λεπτά σου δάχτυλα οι νότες φυσικές λευκά σύννεφα στο ανέφελο να σου είναι

    Φαίδρα

    Οι καρποί σου πάντα με πλούσια χέρια Νάματα Οι στίχοι σου ξετυλίγουν θάλασσα με λαχτάρες βυθού Υγρό θεό

    άννα

    Στον κόσμο των εικόνων σου χορεύει η πένα οξύτατο το τραγούδι της Περιπλάνηση στο στοίβο του αλλοιώς την άλλη φωνή του χρώματος σμαράγδι και φως απο θαμπό γυαλί και κάμερα ομπσκιούρα Η Θηλύτητα βαθιά ανασαίνει

    α.κ.

    Αντεύχομαι Άν και καθυστερημένα και το τελευταίο

    αφορά σε όλα τα σχόλια

    Μπορεί να φταίει το κρύο Μπορεί και όχι

    ΝΑΣΤE ΚΑΛΑ !

  6. «Τραπέζι στρώνω σε αγάπες
    Αγάπες που μου πήρανε»

    πολύ δυνατοί στίχοι για φινάλε!

    Καλό σου απόγευμα.

  7. Perla
    Πέρασα από τα μέρη σου Κοσμηματοθήκη φιλιών κι αισθήσεων Μαργαριτάρια που σκλαβώνουν αιχμαλωτίζουν Μαγνήτες ματιών τα τερπνά σου έχουν το χρώμα του κρασιού χάδια ματιών Λεπτότητες σε λεπτούς μίσχους υπόσχονται Μικρά μπουκάλια άρα ακριβά αρώματα

  8. «Άνω κάτω ποταμοί πηγαίων ερώτων
    πίνει η μνήμη το νερό των»….

    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!!!

    Bρήκα επάνω τα σχόλια κλειστά και σου αφήνω εδώ μια γλυκιά υδάτινη καληνύχτα…

    ΥΓΠαραλίγο να αντιγράψω όλη την «κοιλάδα» που ορίζει ο ορμητικός ποταμός «Έκτωρ»…και τα «Εκτόρεια » της ποίησης όρη…

  9. Κόκκινη καταιγίδα τα μάτια της
    του Ερμή τα μυστικά φέρουν
    ροή λάβας η ψυχή της
    ενέργεια Θεοσοφιστών
    καθισμένη σε Πυθαγόρειο τραπέζι
    περικλείει την θερμότητα
    της παγωμένης κόλασης
    μαύρη τρύπα οι φυσικοί
    την ονοματίσαν
    όπου η εντροπία
    ισούται με τον K log
    Λύση στα αινίγματα πρέπει;

    Το πέρασμά μου από το Διαβατική στα Ψηλώματα
    Ανέμισε το μαντήλι του γεια , βουτηγμένο σε ποιητική ομίχλη
    Την ομορφιά του Αχέροντα μεταφέρεις στις λεκτικές ροές σου….

  10. Μα γιατί κλειστά τα σχόλια εκεί που θέλω να σου γράψω??
    «Η κοιλιά του μηδενός και η κοιλάδα του Είναι» για παράδειγμα?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s