Η Δευτέρα του νερού

Κρυφά σαγώνια  γής κρυφές λαγόνες  γής

Σιγή θρεμμένη στη σιωπή σε σιγανή φωτιά

Φωτιά στο χώμα τσουκάλι της ζωής

Βρασμός και μέγας κοχλασμός

Το αβγό που κλώσσησε η αυγή

Ξεβράστηκε από την κοιλιά του μηδενός

Στους όχτους του σκοταδιού

Ύπαρξη γιομάτο άστρα και νύχτα γεμάτο

Ήλιο και καρδιά

 

Ποιητές που κάηκαν μέσα στα ίδια τους τα λόγια

Ποιητές που το είναι τους απότομα φλογίστηκε

Ποιητές που μαύρο είχαν άστρο κι έφυγαν αγνώριστοι

Ποιητές που η φωτιά τους σέλας και φωτίζει

 

Το σώμα σου με καθρεφτίζει σαν πηγάδι

Πίνω την αλόη του δεν με καταπίνει

 

Κορμί άστατο ποταμάκι

Πίνω αλόη πίνω κορμάκι

Πίνω νερό από φεγγαράκι

Πίνω φεγγάρι

 

Λακάκια φυτείες του ανέμου

Ανάσα φωλιά αλκυόνας

Μές στη φωνή αρχίζει η μουσική

Είσαι τραγούδι στο χορό

Είσαι χορός  φωτιάς γέννημα

στους πέντε ανέμους

Advertisements