Διάτρηση σκοταδιού

Στων Ασκληπιείων τα τεμένη 
καρδιά τα μάλα τεταμένη

Οι σκιές μας στενές λόγχες ίσκιοι κυπαρισσιών
τρέμουν κάτω από τη φλόγα του ήλιου
σαν πέσει θα σμίξουν στο μάκραιμά τους
τη σκιά της γής που θα γείρει πάνω τους
Το σώμα μας μαλακά θα τυλίγει γύρη
Τί είμαστε τι δεν είμαστε 
Η σκιά μας που μας ονειρεύτηκε;
Διαμαρτύρομαι ανάμεσα σύμπαν και σύμπαν
εγώ που ονειρεύτηκα τη σκιά μου
να είναι ελεύθερος κανείς  ολόγυρα ν αναπνέει 
Ποιό σύμπαν με ονειρεύεται πάνω που τ ονειρεύομαι;
Το θαύμα αστράφτει στην καρδιά
Θρυματίζονται οι μέδουσες του σκότους

σκόνη τ ατσάλινα καρφιά
ένα μηδέν οι Μήδοι σκοντάψανε σ ανθρώπους
Μές στην αμηχανία και άθελά του
οι φλέβες του φτιάχνουν αγγέλους
ακούσια μνήμη και θυμάται μορφές του απείρου
αινίγματα που μπαινοβγαίνουν στο αίμα με ροή φωτός
Φλόγα από την κρυφή μας ζέστη 
λευκίτερη από πυρωμένη ασβέστη

 

Advertisements