Αρρήτου ανατολή

Σκοτεινιά μου ώ Περίβλημα του είναι Πέτρα άγαλμα στις ακτές του ήλιου Αρχόντισσα μέρα ευλογημένο χέρι Ήπια σπείρε τον καρπό Γι αυτούς που δε ζήσανε  για όσους δε ζούν Η αγία αλητεία της ζωής  σηκώνει την ευθύνη τους Με υπερβολή κοιτά τον ήλιο Με υπερβολή σηκώνει  ανάστημα στο χρόνο Με απόλυτη πίστη στη γή Σηκώνει […]

Κατευθείαν

Για άλλη μια φορά αν έχουμε του κόσμου εικόνα Κι αν την καρδιά μας τη μεσολαβεί ήθος κοινό Θα πω το αυταπόδεικτο στου χρόνου τον αγώνα Πως έχει από τη θέληση αρχή το ατομικό Όχι άλλο το στόμα του εμείς άλλο το στόμα του εγώ Το μετρούμενο στο μέτρο του μη συγχυστεί Να το θεωρούμε, […]