ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

όσιος φόβος ζωγραφίζουμε ή αναπαριστάνουμε θεούς και εκείνοι μας βλέπουν μπροστά τους γράφουν θεό-απόκρυφο κι εκείνος τους μιλάει μέσα τους * Τ αγκίστρι μου στη θάλασσα Μιά ποίηση ,αυτή του Φ., σαν σε καθήλωση αγκομαχάει ο χρόνος στου χώρου τα στενά τζιτζίκια δοκιμάζουν την πέτρα στεγνό ζιζανιόχορτο πάς να το πιάσεις και τρίβεται στο χέρι […]

Βέλος στο χώμα

ΒΕΛΟΣ ΣΤΟ ΧΩΜΑ Φως από Αύγουστο με μπλε και κίτρινο μελάνι Πάλι με κόβει στα δυο με μια απελπισία απέραντη κι ένα σκεπτικισμό που διώχνει και μούσες αι βεβαιότητες κι όλα σωπαίνουν σε μια ανώτερη σιωπή γιατί το απλό ξεδίπλωσε τις ίνες του σαν αστέρι που τίποτε δεν έχει να φωτίσει Κάθε βέλος κοιτάει χώμα […]

Για το «Βέλος στο χώμα» από το Γιώργο Πύργαρη

-Όποτε σκύβω στο μεταλλείο ενός σταυραδερφού γίνομαι πιο ταπεινός γιατί το φως του ανακαλύπτω- Ο Έκτορας Πανταζής ανήκει και κείνος στη <<γενιά μεμβράνη>> σε κείνη τη γενιά που στέκεται σήμερα ανάμεσα στο καινούριο και το παλιό, έχοντας την δυνατότητα να κατανοήσει δύο διαφορετικούς κόσμους. Τον κόσμο του 20ου αιώνα και τον κόσμο του 21ου. Αναδύεται και […]