ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

όσιος φόβος

ζωγραφίζουμε

ή αναπαριστάνουμε θεούς

και εκείνοι μας βλέπουν μπροστά τους

γράφουν

θεό-απόκρυφο

κι εκείνος τους μιλάει

μέσα τους

*

Τ αγκίστρι μου στη θάλασσα

Μιά ποίηση ,αυτή του Φ.,

σαν σε καθήλωση

αγκομαχάει ο χρόνος

στου χώρου τα στενά

τζιτζίκια δοκιμάζουν την πέτρα

στεγνό ζιζανιόχορτο πάς να

το πιάσεις και τρίβεται στο χέρι σου
*

Ο άγιος θάνατος

Ο θάνατος δεν είναι αντικειμενικός

σβουριχτά χτυπάει από το μέσα μέσα

υποκειμενικότατα

*

ωσάν ξημέρωμα που αργεί

Μαύρο τρίγωνο

με φωτιά

Ανοιχτά μάτια

αντίκρυ

σε ανοιχτά πόδια

Καθώς δε βλέπω

οραματίζομαι

*

αιχμηρό

Γεναριάτικο

στους κλώνους της μυγδαλιάς

λυώνει φεγγάρι

*

Θέση Φ.

Υμηττός βουνό κινούμενο

κάμπια μαβιά

προς το γαλάζιο φύλλο

της θάλασσας

*

Αχμάτοβα

Το σώμα της

σαν να σκάφτηκε

– λατομείο

γιά να χωρέσει

Requiem

*

Αμυγδαλόψιχα

Ένα μάτι οπωσδήποτε

από Σύμπαν

Το κοίταξα

Με βλέπει

*

Άτομο είμαι

Άτομο είμαι

γύρω κενό

*

Συναντήσαμε

Συναντήσαμε τα λείψανα του σύμπαντος εκεί-

σαν ένα κάποτε

φτιαγμένο

από ποτέ και κενό

*

Στέγες τού Είναι

Στέγες τού Είναι

Υποστατικά του Χρόνου

λάμπει η μέρα.

*

Και η γλώσσα

Και η γλώσσα

πεθαίνει

Θάνατος μυστικός

καίει τα λαρύγγια

Είναι φωτιά

στα στόματα

Ύστερα τίποτα

Σπάνε οι ήχοι

τσακίζονται

σαν καλάμια

*

Σκάβω τα γραμμένα

Σκάβω τα γραμμένα

Αγκάθι στη γλώσσα

βραδεία φωνή

Πόλη από πέτρα

Ομοιοκαταπληξία

φλογόχρωμη

Λέει στη λέξη:έλα

*

Το φεγγάρι φυτρώνει

Το φεγγάρι φυτρώνει

σαν κρόκος

στη ράχη

του Υμηττού

*

Η φλογέρα μου τραγουδά

Η φλογέρα μου τραγουδά το μηδέν

Έδωκε μάτια το λουλούδι

Με κάθε λέξη σε ονομάζω

Δέν υπάρχουν γερανοί Ίβυκε

*

Τρίσβαθα

Ελεύθερο άνοιγμα

από όπου

δραπετεύουμε

σε εμάς

Και σηκώθηκα

να ανοίξω σε σένα

η συνάντηση

με εξόρισε

βαθύτερα σε μένα

*

Αργά προς τη νύχτα

Αργά προς τη νύχτα

πορεύομαι

ένα κερί ανάβω

Στους τόμους της ιστορίας

τρόμοι

σβήνουν μέσα στις ολόκλειστες σελίδες

Ασταθές η λέξη

πελιάδα τη διαπερνά

πλαγκτή σχίζει την πέτρα

σαν αέρα

Τραύμα και τραύλισμα

σε αμφίβραχυ

Σύνθλιψη ρώγας

Με όψιμο στόμα τρυγώ

Εγώ, ο μόνος.

*

Μενεξελιά δυναστεία

Λεπτό κλαράκι

κόκκαλα στον άνεμο

το φώς βελάζει

κόκκινες στέγες

θερμαίνουν τη διαμονή

το είναι λάμπει

-κοντά στην εστία

θεϊκή ζέστη

*

Advertisements