ΑΚΡΟΠΡΩΡΑ

Νυχτερινό Ορμή φωτός μάς συντροφεύει μάς τρέφει Ιχθυόσκαλα ο ουρανός τρυφερό έγινε το φώς στη σαγήνη της νύχτας τσιμπάνε αστέρια σπαρταρούν σαν ασημένιες πέστροφες λάμπουν * Κλείδωμα φωτιάς! Σπαράζει το τοπίο της ομορφιάς Άχνες θειαφιού στα βράχια και στα φύλλα Στο χώμα από το σώμα του νερού ανέρπουσα βλάστηση Λυγαριές κι ιτιές γέρνουν στο ρέμμα […]

κηλίδα

Μες στης Ελλάδας το αχαμνό νερό Δε σταματάνε τα πουλιά να πίνουν να ψάλλουν Και να πεθαίνουν πετώντας Κλεμένοι οι αερόδρομοι Σφαλισμένες οι βρύσες και τα νυχτοπήγαδα Πόσο πικρά να τραγουδήσουν; Απώλεια παραδείσων δάση κάρβουνο Είδη προς εξαφάνιση Οι δίποδοι φίλοι τους με αγάπη τα αφανίζουν. * Είναι πιό εύκολο να βελωνιάσεις καραβόσκοινο παρά να […]

ΠΩΛΗΤΗΣ ΣΤΕΡΝΑΡΙΩΝ

Σαν τότε άν Δυό όχθες είναι ο ποταμός κι εσύ πατρίδα όλη ακτογραμμή Σαν τότε άν άλλος ο χρόνος της προσωδείας άλλος θα ήτανε θα είχε φτεροκοπήσει ο Πήγασσος των παθών μας αλλάζοντας τον τάραχο την αρμονία το ανατρίχιασμα Ένα «τετέλεσται» ηχεί σε σιδερένιους όχθους χαρολάμπει σπιτιών τειχιά το φλόγινο σύννεφα τρέχουν σαν άλογα στην […]