ΠΩΛΗΤΗΣ ΣΤΕΡΝΑΡΙΩΝ

Σαν τότε άν

Δυό όχθες είναι ο ποταμός
κι εσύ πατρίδα
όλη ακτογραμμή

Σαν τότε
άν
άλλος ο χρόνος της προσωδείας άλλος
θα ήτανε
θα είχε φτεροκοπήσει ο Πήγασσος

των παθών μας αλλάζοντας τον τάραχο
την αρμονία το ανατρίχιασμα

Ένα «τετέλεσται» ηχεί σε σιδερένιους όχθους
χαρολάμπει σπιτιών τειχιά το φλόγινο
σύννεφα τρέχουν σαν άλογα στην οθόνη του βουνού
αγέρωχες προτομές σπίτι το σπίτι
ξυπνάνε κοριτσιών χαράματα μέσα στο βλέμμα
ό,τι μένει βαλάντωμα.

*
Μετάγγιση

λάμα στο άυλο: οι τρύπες κάνουν
τον αυλό
να μελωδήσει
μιά διάταση φωνητικών χορδών
ανθίζει τα φωνήεντα
μάς μιλεί ότι ποθούν τα σπλάχνα
το λευτερώνει το κλώθει άνεμος
Στα πύρινα ακρωτήρια
βλέπεις ωκεανό του ήλιου
που εγγύς μακρυνός γεννάρχης φωτός
ρέει ενέργεια τα γύρω κοσμεί

μετείκασμα ήλιο κρύβει η καρδιά
κρύπτη αίματος λαχτάρα ζέση
χυμό ζωής διαρρέει την ύπαρξη
ευπάθειά μας μάτωμα κόσμου.

*
Θάνατος ποιητή

Ένα τραγούδι είναι ο θάνατος
Ένα. Και πεθαίνεις κύκνε.
Το νεράκι της Κασταλίας
θρηνεί.
Υπόγεια νερά
τυλίγουν το λευκό σου
ο Άδης χαίρεται
Η ομορφιά μετράει φώς

Στον κύκνο δεν πιάνει το νερό
λεπτό αστραφτερό λευκό
από φώς το φτερωμά του
καστάλιος ρυθμός
μες στη φωνή του ηχάει
αντιλαλούν τα χάη
κι ως απο φαιδριάδων χάσμα
προβαίνει δροσερό άσμα
περισσό
σε θεσπέσιο Περμησσό
η γραμματική αισθάνεται

θάνατος των θανάτων
γενική αντικειμενική
γενική υποκειμενική.

*
Ο κηπουρός του ουρανού

Σπορά του ήλιου στα χωράφια του ουρανού
σαν σε χώμα φυτεύει τις ακτίνες του στο μπλέ

ανατινάξεις άνοιξης πράσινες φλόγες
και είναι όλα ξυπνημένα τα πουλιά.

*
Πορθμείο

Με ένα ρόδι
ξεγέλασε την Κόρη
ο αγορητής του Άδη
κι όλα γινήκαν βράδυ

γύρνα φτερωτή σελίδα
να περάσω τον καιρό
γύρνα φτερωτό βιβλίο
να περάσω το γκρεμό

Μέσα στο ασήμι της εληάς
κρυφά ένας ήλιος
μας τιμά.

*
Metaphy I.

Ο ελιγμός αυτός μοιάζει να στήνει παγίδες
στου λαβυρίνθου τις πονηριές
και με αδιόρατες προσποιήσεις αχνοβατεί
Σε μιά εσωτερική αλλαγή του είναι
από τον κατάλογο πραγμάτων του χρόνου
σαφές περίγραμμα του σπιτιού των σκιών
από την τάξη της αγάπης
στην καρδιά του άστρου ρόδο φωτός.

*
Metaphy II.

Το νύν πιάνει χορό
με το παρελθόν με το μέλλον
φωτίζει και όλες τις απουσίες
Ένα σχήμα ζωής διαπερνά τους αιώνες
αιώνια γέννηση παιδί που γεννιέται
δυναμό ζωής μέσα σε χρυσό γέλιο

και είπε ο Μαρντούκ: θα σε ιδρύσω
στο στόμα του δράκου
και είπε ο Genetics: θα σε γεννήσω
από του γονιδίου το στόμα
και είπε ο Metaphy : θα σε στηρίξω
στην άβυσσο τον σύμπαντα χρόνο

*
Metaphy III.

Πρόσωπο της ζωής ιερό ανέβα
πίδακας να φωτίσει τη μαύρη χλόη
κάνε τη σιωπή δίχτυ της ομιλίας
στήρηξη στο μηδέν όπως οι αριθμοί

Όταν ρίχνεις τη μεταφυσική πλάκα
πάνω στον κόσμο
όλα παίρνουν το ύφος της
κάθε πρόσωπο του κόσμου σβήνει
η ύπαρξη βουβαίνεται
Λύσε τα σκοινιά Σάλταρε Παίξε!

*
Metaphy IV.

μαύρες σταλαγματιές ξεχειλίζουν χειμώνα
κύκνος άσπρη καρδιά της νύχτας

Φτέρωμα κύκνου:πιό λευκό σάβανο δεν έχει.

Advertisements