Νεκρομάντης Κρόνος

Δαγκώνω χρόνο- κοκάλωσαν στα δόντια οι λέξεις Έχω ό,τι κράτησα Τώρα που έχασα τα μαλλιά μου Θάχω φωτοστέφανο τη σκιά σου Κι ακόμα: Δε θα κοκκινίζω ως τις ρίζες των μαλλιών από ντροπή Κάνω το ξεβαμμένο ράσο μου Καθρέφτη για νέες αμαρτίες Που οι παλιές ξεβάψανε Έχω ό,τι κράτησα: Μια καρδιά Που χτυπά τα κάγκελα […]

ΠΑΥΣΑΝΙΕΣ ΟΥΣΙΕΣ

1. Ο ουρανός να ριζώσει στη γη του αυτό μόνο ποίηση θα το βρει ευαισθησίες αίσθημα στοχασμός με διαύγεια κι ευκρίνεια χυμένα στη γλώσσα εμβιώσεις «Στη δημιουργία δεν αρπαζόμαστε από πάνω μας βρίσκομε τον εαυτό μας ,αφού προηγουμένως τον χάσουμε» ήθος φυσικής αισθήσεως ρυθμός εσωτερικής θερμότητας και καύσεως Λέξεις κι αισθήσεις και αισθήματα εν ταυτώ […]

Larvatus prodeo

Μιά και θ ανέβεις στο βουνό όταν πιάσεις κορυφή κοίτα άν έχει ουρανό κι εκεί ή ισάζει μαζί του και αυτό το ίσο Θα καταφέρεις να κάνεις εχθρούς σου τη συμμορία των σοφών τη συμορία των καλλιτεχνών νέου υλισμού νέου πεσσιμισμού νέου αριστοκρατισμού * Εσωτερικές νίκες δε γράφονται υπαγορεύονται Στο φιλιατρό του πηγαδιού χείλη πηγής […]

ΑΝΑΚΤΗΣΗ

Ήλιος στα μεσούρανα της ασπραγκαθιάς Σαν λαβωμένος ήλιος σαν ματωμένος ήλιος Μα πώς να γειάνει και το φώς Όταν μας το στερεί ο σοφός Ή όταν πολύ το ρίχνει στου ανθρώπου την ομίχλη Κι όλα του φαίνονται ζαβά κι αρχίζει και παραμιλά Ένας λόγος που κλαψουρίζει Δεν το αξίζει να προφέρεται Όπως ένας λόγος ακατανόητος […]