Larvatus prodeo

Μιά και θ ανέβεις στο βουνό
όταν πιάσεις κορυφή
κοίτα άν έχει ουρανό
κι εκεί
ή ισάζει μαζί του
και αυτό το ίσο
Θα καταφέρεις
να κάνεις εχθρούς σου
τη συμμορία των σοφών
τη συμορία των καλλιτεχνών
νέου υλισμού
νέου πεσσιμισμού
νέου αριστοκρατισμού
*
Εσωτερικές νίκες
δε γράφονται
υπαγορεύονται
Στο φιλιατρό του πηγαδιού
χείλη πηγής
έμπονος αλαζονεία
μέλλεται
*
Φίλανδρη γυναίκα δίχτυ
μεταξύ απόβλητου και κατηχητικού
κλαβιέ του χρόνου Τρίτων η αλήθεια
σαν να βυζαίνω άστρο η άλως σου
*
Ροή αιωνιότητας αραξοβόλι
η χαρά του τον πέθανε δεν την άντεξε
*
Ζωτικοί κρατήρες
εγώ μεγάλωσα με φώς
στη ζυγαριά του ουρανού
με τις αντένες της παραξενιάς
στροφοειδές πέρασμα
Δεν ελαττώνει τα κορμιά
πώς να αποδείξει ένα ναί
«στην άγνωστη φίλη»;
σε μιά νύχτα ο μέλας δρυμός λευκοφορεί
*
Μιά βραδιά σ ένα αστέρι
Προχωρώ φορώντας μάσκα
Όλα τα ηλιοτρόπια στρέφονται στη μορφή σου
Σαν σε ήλιο
Ψηλοτάκουνα μάτια γυρεύουν δέλτα
Να χύσουν το ποτάμι τους
Χωρίς όχθες
Πετρωμένο δάκρυ η κοίτη
Σμιλεμένο βότσαλο
στο σκοτεινό σου ήλιο
ομίχλη τυλίγει τη μοναξιά
μη παραγνωριστούμε μαζί της
*
Μαύρο αστέρι
μεσημεριών φωνές
στο μεσονύχτι
καταλάμπει
μάσκα από κολοκύθι
Άλλε μου εαυτέ
η τραγωδία βρήκε τη μάσκα της
κόθορνοι η περηφάνεια
φορώ γιά μάσκα μου
τό τόξο του ουρανού

Advertisements