Φέρτε τη θάλασσα

1
Η κάθοδος ανοίγει δρόμο για την κορυφή του εαυτού,Να είσαι και να υπάρχεις ένα.
Στο δρόμο για τη Δαύλεια
ο Οιδίπους γίνεται Οιδίπαις
Μέχρι να το μάθει αυτό θα πορεύεται μεταξύ μιάσματος και απόλαυσης,αυτά τα δύο είναι η άγνοια
Όταν συναντήσεις και γνωρίσεις τον εαυτό σου ,αυτό δίνει και είναι η ταυτότητα,θα έχεις γίνει αυτό που είσαι. Ο ούτις Οιδίπους συναντά το όνομά του.
2
Δεν δίνω το περίσσευμά μου δίνω την έλλειψή μου
3
Στον Άδη
ο Ορφέας είναι ένας ίσκιος
ένας ίσκιος που ακολουθείται από έναν ίσκιο
η Ευρυδίκη είναι ένας ίσκιος
4
Ο σταυρός είναι το απόλυτο κακό(φονεύει,αφού σταύρωσε τον απόλυτα καλό)
Επί ξύλου κρεμάμενη Δύση
5
φέρτε τη θάλασσα
*
Τα ακροαστικά του ποιήματος ,στην ακροποταμιά
1 Ας πούμε ότι τη στιγμή που συμβαίνει το ποίημα είναι τοξότης τόξο και βέλος συγκεντρωμένα σε ένα στόχο,ένα θήραμα κινούμενο έστω.
Και τώρα το ποίημα γράφτηκε ,το βέλος έφυγε ,καρφώθηκε στον κινούμενο στόχο θήραμα,
σε λίγο το πάν ακινητοποιείται
το ποίημα στάθηκε,στήθηκε,είναι. Έχει όλη την ενέργεια
εγκατεστημένη σε ακινησία διαρκή εντός.
Τώρα ο αναγνώστης αναλαμβάνει τα περαιτέρω
το βέλος τον καρφώνει ,αφήνει το στόχο ποίημα ,επαναδρά,
καρφώνει στην αναγνωστική μας ετοιμότητα
2Και νάρθει ένας εστέτ να λιώσει πάνω σε τούτη εδώ την εκτέλεση
εκτέλεση μουσική που τον τσάκισε φώς μιας παρτιτούρας σε
ελιγμένη περγαμηνή που δόθηκε στις φλόγες.
3Για ακόμα πιό αγίνωτο κόσμο πορεύεται,οι θερμοκρασίες κατεβαίνουν μέσα στον υδράργυρο,μιά στιγμή παίρνει την τιμή του χρυσού εκεί που την περίμενες αργή κι ανυπόστατη .
4Δεν βγάζει φλόγα αυτό το κάψιμο δεν αφήνει στάχτες
5 Το ποίημα είναι λιγότερο σαν το ψάρι στο καμάκι και περισσότερο δελφίνι άγκυρα συμπλεγμένα
ζωντανή δημιουργία ζώσα υπόσχεση και σταθερότητα:»το άγιο»
___________________________________
«Το χτυποκάρδι δήλωνε ταραγμένη σιωπή»
ο Ορφέας στάθηκε με κομμένη την ανάσα στο ξέφωτο. Σιωπή τον περιέβαλλε δυσοίωνη κυκλοτερής ενέδρα
-ο διαμελισμός του από τις Βασσάρες ,ο διασπαραγμός
ήταν ζήτημα στιγμής.

Advertisements