Ομιλία

Άς φανερωθεί με ισορροπία λόγου και γοητείας σε γλυκό νέο τρόπο η πολιτική μη διαθεσιμότητα του ποιητή Κατάγγειλέ μου εκείνο το φρύδι υπεροψίας τόνο φθόνο απ το γδαρμένο,μέλους θυμικού όταν χώθηκε το μαχαίρι με αντίζηλη παραφορά Τι ακούω στην παρτιτούρα των πρωτόηχων πριν βρω τη λέξη ο αυλός το ξέρει,πλήρωσε ακριβά γι αυτό την απώλεια […]

Παθητική

Συ μνήμη πρωταρχή σε τόνο υψώθηκες μέλος θυμώδες πριν την απώλεια κι έσβησες σταγόνες από ματόκλαδα η υγρή συμφωνία σου δεν μπορώ να πω πως κληρονόμησα το λιωμένο τους ασήμι Ανοίγω της ομιλίας τον κόρφο,οι όρμοι ηρεμούν δεν είναι εσύ που ακούω πράγμα που πάλλει δεν είναι πριν συντριβώ πριν διχαστώ πριν γίνω εγώ πριν […]

χαρακιά

Οργιές το φως και το αγκαλιάζεις σε στερεά μορφή φοίβου διάλεγμα αναδυόμενης άγγελμα ακτίνες που μας στηρίζουν μες το πολύ του σκοταδιού τη μέσα ουσία που όπως χώμα τρέφει τις ρίζες Τρέμουν του κόσμου τα ριζοβλάσταρα ριγούν οι ομορφιές στη διαπασών ανάταση του όντος Ακόμη και το εφήμερο, εφήμερο δεν είναι στην εντεινόμενη άνοδο της […]

Το μεγάλο κακό

Ένας άνεμος φυσά, ανηλεής ξυρίζει τα πάντα Ένας κακός άνεμος φυσά γκρεμίζει τα πάντα Ένας μεγάλος κακός άνεμος φυσά μέχρι βαθιά στον ωκεανό έρχεται από τον ουρανό έρχεται από βαθιά έρχεται από τα κατακάθια έρχεται από τις κορυφές μαύρος κακός καταλύτης κοσμοχαλαστής ιδρυμένος από πάθη απληστία μοχθηρότητα σκοτεινιάζουν οι προοπτικές εκτραχύνονται οι τρόποι κατάπτωση κυριεύει […]

Με μειωμένα κόμιστρα

Κομίζω γλαύκες στην Αθήνα γιατί στα κοιμητήρια ξεχνιέμαι βρίσκομαι όπου σε χάνω στο σκοτάδι σου κατεβαίνω στον ακάλυπτο πόθο .Ξεχώνω. Κίνητρα μου οι παρακμές φόβος του όλου μέσα στου πλήθους τους όγκους σφύρα ο ήλιος χτυπά το αμόνι αιμάσσει Κομίζω γλαύκες στην Αθήνα φωτογραφημένες Δανείζομαι αύρα αιματώδη στεφάνια άγρια φαραγγιών γεμάτα ίλιγγο ειρωνευτή .Τα γαλάζια […]

βαθυθάλασσα

εσύ είσαι η κόψη του φεγγαριού εσύ είσαι το στιλέτο της νύχτας εσύ μαχαιρώνεις την αγάπη εσύ με βελούδινα πέλματα κρύβεις σφίγγας νύχια εσύ από μέσα είσαι γάτα εσύ τοξεύεις εσύ είσαι εσύ αξόδευτη ηδονή αθέριστη χλόη εράσμιο λάδι οι λαγόνες σου δορκάδες αίλουρο σώμα κορμί γιαταγάνι χορεύεις στην κόψη τον πανικό η γιορτή σου […]

«Περγαμηνή»

1.Σκληρός απόπλους Νά ‘σαι πραγματικός σημαίνει πως ξεσκόλισες «Αθωνιάδες» σημαίνει πως λύνεις όλα τα λουριά σημαίνει απόσταγμα από καταιγίδες και υδατόσημο προικιό σου ασημοφόρετο τ’ αστέρι του θανάτου κύμα πικρό επέλευση του ασυντέλεστου και να βαθαίνει η εισαγωγή και του θανάτου η φύτρα ανάρπαση των όντων σεντεφένια καθώς ξεριζώνεται ο κόσμος από μέσα και η […]