βαθυθάλασσα

εσύ είσαι η κόψη του φεγγαριού
εσύ είσαι το στιλέτο της νύχτας
εσύ μαχαιρώνεις την αγάπη
εσύ με βελούδινα πέλματα κρύβεις σφίγγας νύχια
εσύ από μέσα είσαι γάτα
εσύ τοξεύεις
εσύ είσαι
εσύ
αξόδευτη ηδονή
αθέριστη χλόη
εράσμιο λάδι
οι λαγόνες σου δορκάδες
αίλουρο σώμα
κορμί γιαταγάνι
χορεύεις στην κόψη τον πανικό
η γιορτή σου αίρει τον κόσμο
το στόμα σου ψίθυρος καταιγίδας
τα χείλη σου κόκκινες λεπίδες σφαγμού
είσαι άγριο φαράγγι
μα τα χίλια βράχια της μοναξιάς
στη μάλλινη φωλιά σου σφαδάζω
μα την αγάπη διψώ την κούπα σου
μα τα χίλια μυστήρια σ’αγαπώ

Ένα ποτήρι κρασί κάνει να σμίξουν δύο χείλη θερμά!
Κάνει τις αγκαλιές ν ανοίγονται να δίνουν πάρσιμο
δίνονται παίρνοντας κι αντίστροφα
γιατί τι άλλο είναι αγκαλιά;
ένα κρασί δρόμος
κι ατέλειωτο φιλί
ένα βήμα κι άλλο βήμα και στην αγκαλιά της θύμα
ας πούμε με άστοχο τρόπο

καμπύλη λάγνα
στόμα σύκο ανοιχτό
για γλύκα
μέλι
ένας κόμπος μέλι
για θέρισμα κερήθρα
σε κλέβω σαν μέσα από φιλί
νυχτερινή
ξενύχτισσα
ηδονικών αλήτισσα θηρεύτρα
παίζεις στα ζάρια τις καρδιές

Advertisements