» άνθρωποι της χειμωνιάς»

1.καταχρεώθηκαν την ξερή όψη αχρείων καθεστώτων χωροφυλάκου κοψιά να κυβερνά σκέψη και φρόνημα.Τότε η ελευθερία είχε τη χειμερινή της στολή 2.’Ολοι έπαιξαν στη μοίρα μα ακόμα πλάθεται το προσωπό της Πού θα κάτσει το ζάρι και θά ‘ναι ευνοϊκό κανείς δεν είναι σε θέση να πει. Κι ακόμα η μπίλια γυρνά δεν ειπώθηκε το rien […]

ΡΙΖΏΜΑΤΑ ΦΎΣΕΩΣ

Ξεχωριστή σαν άγαλμα μούσας Θεοείκελη θέλγεις μούσα ιμερόεσσα Φωτίζεις  με το σμαράγδι των ματιών Υγρά μάτια  ουράνια τόξα σμιχτών παρθενικών φρυδιών  Βαθαίνεις τις μυθικές κοίτες με το χρυσάφι  του κορμιού Αδίστακτη Εσύ ξεχωρίζεις  κι αναμετράς την ορμητική κοψιά που χειμαρώνει  το πέτρινο θεώρημα Aqua πιωμένη μεθάς  Γίνεσαι φωτεινή σε λούζει λούξορ στροβίλων  φωτεινή λουτσία του […]

ΆΤΥΠΗ ΣΥΝΆΘΡΟΙΣΗ

(-Μιά ανοιχτή αχιβάδα σαν κραυγή * -χαράζεις στον κρύσταλλο της σιωπής-Γιωργής Κότσιρας) 1 Από αυτό το μονοπάτι δεν πέρασε άλλος το ήπια μονορούφι. Γιατί λοξά κινείται ο ήλιος κι αυτόν η σκιά ακολουθεί, δεν φταίει ο Μίλτος το νυχτοπούλι που μόλις πέφτουν οι μαύρες κουρτίνες της νύχτας χάνεται μέσα στο αυγό του Τώρα καρφωμένοι κινάμε […]

ΈΤΕΡΟΝ

Γιατί πάντα ο δικός μας θεός Μοναδικός.Υπέρτατος.Άπαξ και τεθεί,και δεν μπορεί παρά μόνο να τεθεί,εκ των πραγμάτων,θέμα ιδιοποίησης. Όμως η θεότητα δεν είναι ίδιον. Είναι το εντελώς ,παντελώς,εξ ολοκλήρου άλλο κι αλλιώς. Αυτό που πρέπει να εκτιμηθεί είναι πως δεν είναι η apocalypsis ένα κείμενο που γράφεται στον αέρα. Είναι κείμενο προγραμματικό που στοχεύει και […]

Το φάσμα

(«..τόσο πολύ η ψυχή θέλει κάτι από ψηλά..» Δ..Π.Παπαδίτσας) ______________ Στην Ιάνα Με σάχ στήν καρδιά πένθος του φύλλου κλώθεται αγέρας ένα τσιχλογέρακο πέφτει νεκρό τόπια σημαίες πήραν φωτιά βραχνό απόγευμα Δεκέμβρη διάβα κόκκινη κλωστή Πήγε κάτι στραβά; Η ελαφίνα διψά,δέν θά’ ρθει; Πένθος μ’ ένα σάχ στην καρδιά του φύλλου Η χλόη είναι πολύ […]