ΈΤΕΡΟΝ

Γιατί πάντα ο δικός μας θεός
Μοναδικός.Υπέρτατος.Άπαξ και τεθεί,και δεν μπορεί
παρά μόνο να τεθεί,εκ των πραγμάτων,θέμα ιδιοποίησης.
Όμως η θεότητα δεν είναι ίδιον.
Είναι το εντελώς ,παντελώς,εξ ολοκλήρου άλλο κι αλλιώς.

Αυτό που πρέπει να εκτιμηθεί είναι πως δεν είναι
η apocalypsis ένα κείμενο που γράφεται στον αέρα.
Είναι κείμενο προγραμματικό που στοχεύει και σκοπεύει
να θέσει το διαχωρισμό των πραγματικών μετώπων,
δηλ.εκείνο που φέρνει αντιμέτωπες δυό κοσμοεικόνες.
Και εκεί σε ιστορικά συμφραζόμενα να διαβάσουμε εμείς
την πορεία ως σύνθεση που έλαβε τη μορφή της δύσης.
Αυτά είναι ριζώματα του δυτικού κοσμοάξονα.Και η
ιστορία συνεχίζει.
Το θρησκευτικό το πολιτικό το κοινωνικό
στοιχίζονται κάθε φορά στην ανώτερη ιδέα
που τα κατευθύνει.Αυτό είναι «ο διαλεκτικός ρόλος του
πνεύματος που κατευθύνει τη δυνατότητα προς επιθυμητές
μορφές».Ο άνθρωπος στο βάθος θέλει ψυχική ανάσα
να ιδρυθεί στην πνευματική εξοχή του!

-αυτή που τα ξετελειώνει ,είναι η ελευθερία
ως εκείνο που έρχεται με το απόλυτο,το κατά τι ψηλότερα από τους θεούς,
τότε που είναι ένωση/union mystica ελευθέριον απήχημα,έλευση.
*
τριπ τροπ τριπ τροπ ντροπ ντροπ ανησυχασμοί
τριπ τριπ ντροπ
Γιατί ο θάνατος δεν έχει διάρκεια αφού δεν έχει χρόνο,άρα ότι έχει να κάνει με αυτόν ο θεός θα είναι μέσα στο αιώνιο

τριπ τροπ τριπ τροπ ντροπ ντροπ ανησυχασμοί
τριπ τριπ ντροπ
Τί διαφορετικό έχει ο ωκεανός από τα κύματα.
«Πολλοί δρόμοι οδηγούν στον Όλυμπο όλοι φτάνουν στην κορυφή,..ανεπαίσθητα οι πράσινες πλαγιές στίζονται με χρώματα,..η πόλη κατακτήθηκε νύχτα σπίτι το σπίτι,η πόλη είναι πιά άλλη.»(Σ.Π.)
Του καιρού και του αφρού.Γιατί εσύ είσαι η θάλασσσα εγώ το αγέρι.
Κάτω από τη γούνα άγρια γυμνό κορμί.Ένα χάος σαν ταινία των αδελφών Ταβιάνι.

τριπ τροπ τριπ τροπ ντροπ ντροπ ανησυχασμοί
τριπ τριπ ντροπ
*
Είναι όντως ένας απόκρυφος νόμος το ψυχικό ωρίμασμα του ανθρώπου.Κι είναι ένα μυστήριο να βλέπεις πολύ ψηλά στην έναρξη αναστήματα και ιδέες που το φως τους δεν έχει φτάσει ακόμα στο βάθος στον πυθμένα στο κοινωνικό κατακάθι ,και νά’χει τη σχέση που έχουν οι κορφές σ ένα δάσος με την υπόροφη βλάστηση.Πουλάκια είναι κι ας κελαηδούν.. σε αποκαλυψιακό εκθέτη.

μνήμη παλαίουσα

*

Φανέρωσέ μας ώ φωνή

Αυτό που σκιρτά εκεί ανάμεσα στα κλώνια
γαλάζιο πουλί και κόκκινο ,είναι της πίστης
το απροσδιόριστο κάλεσμα,είναι απροσδόκητη
παρηγόρηση,είναι της ψυχής άξαιμα,γλυκό ποτό.
Γιατί ο άνθρωπος μιά δίψα την έχει
και δεν πρόκειται ποτέ να σβήσει.Φλογίζεται
εντός.

Αγριοστάφυλα που δαγκώσαμε παιδιά
και μούδιαζαν τα δόντια μας, δεν είχαμε βγάλει
φρονιμίτες ακόμα.
Υπάρχει μια θερμή πηγή λόγου
που κάνει το ανάβλυσμα αναβράζον
τη φράση γλυκιά στην καρδιά μυστικότατη
που ζεσταίνει την ψυχή ,υπόσχεση εκπληρούμενη,
λύτρωση ,κι έγειανες.
Κι υπάρχει μυστική κρούση στο όργανο
της ψυχής ,ρέει μέσα πάει το ρυθμό
βαθιά στα εντός κοιτάσματα ,σκιρτούν νεβροί
λάμπουν αστέρια,οι νύχτες γίνονται γλυκά
μεσημέρια .
Κι αυτό οφείλεται και στο συγγραφέα που κάνει
την αγουρίδα δοκίμι μέλι.

*

Του θεού γέρμα
γιατί κι ο ήλιος

Το ότι καθώς πέφτει ο ήλιος μακραίνει η σκιά μας
δε σημαίνει ότι μακραίνουν και οι μέρες μας
το μόνο σίγουρο είναι ότι η σκιά σου προετοιμά-
ζεται για τις νύχτες στον άδη,όπου αργά η
γρήγορα όλα καταλήγουν.

Λίγο πριν το μεσονύχτι

Έχω θυμό πολύ.Βαθαίνει ακόμα μια ρήξη.

Τα ρήγματα γίνονται ορύγματα
κι ευθύς βοτάνια του γκρεμού αναπνέω.

απόσυρση

δέντρα εκεί έξω
ρίχνω κούτσουρα στο τζάκι
ξεψιχίζω ένα καρύδι ψημένο
βάζω από το νέο τσίπουρο
πίνω στη υγειά σου
(η λύσσα της κόλασης ωχριά
μπροστά στη λυσσασμένη πόλη-κι εσύ λυσσάς)
παρεμβαίνω με απαισιοδοξία αξιοσημείωτη
με εξασκημένη αδιαφορία
Ά! Πώς τραβιέσαι άτιμο τσιπουράκι!
__________________________

Advertisements