» άνθρωποι της χειμωνιάς»

1.καταχρεώθηκαν
την ξερή όψη αχρείων καθεστώτων
χωροφυλάκου κοψιά
να κυβερνά σκέψη και φρόνημα.Τότε
η ελευθερία
είχε τη χειμερινή της στολή
2.’Ολοι έπαιξαν στη μοίρα
μα ακόμα πλάθεται το προσωπό της
Πού θα κάτσει το ζάρι και θά ‘ναι ευνοϊκό
κανείς δεν είναι σε θέση να πει.
Κι ακόμα η μπίλια γυρνά
δεν ειπώθηκε το rien ne va plus
Κύριοι τάξετε με την ψυχή σας-
3.Τα πότισε μέσα αιώνας ψυχή ιώδιο
έγιναν ιερός καρπός μυθογονία
έτσι που σκιρτά απαλά η μνήμη
τρέμουν χορδές της θύμησης
4.Γυρίζω όλα τα φύλλα σαν τα γαλάζια
κύματα κατά την ακτή
μουλιάζουν οι αμμουδιές σκουραίνουν
απότομα ο ασημόγλαρος χτυπά στο κύμα
αστράφτει ασημένιο του ψαριού

ώ βίαια του μεσημεριού μερίδα του ήλιου

Advertisements