Τά λυρικά σου μάτια

Διαβάζω,σε διαβάζω εκατό χρόνους μετά
δίνω βλέμμα χαραμένο
ανάσα στις γραμμές σου ανάμεσα
διατάσσω μουσική
μικρό κύμα στη μέρα
αστρόμπαλες
Νύχτα με τον σπασμένο χρόνο,τον ακομμάτιαστο
Νύχτα μου νύχτα
έριξες ένα μελτέμι καταπάνω μου σκυλί
χαραμένος εκατό χρόνους μετά
λέω από τα γραμμένα σου κυπαρισσόμηλα
Ιτιές και σκλήθρες του δέλτα γέρνουν πάνω από τα νερά
μυστικά

Advertisements

Ατσαλοαιχμές

Χάθηκε το φεγγάρι χωρίς το μάτι της
η νύχτα τυφλωμένος Κύκλωπας

ναοί από πάγο, η επίθεση είναι από το κέντρο
άμυνα στο βάρβαρο; Η αλυσίδα κρίσεων επιταχύνει
προκαλούνται ιλιγγιώδεις στροβιλισμοί
ουρανοξύστες χορεύουν σαν ντερβίσηδες
παγιδευμένοι στο ασύμμετρο αποσαθρώνεται
κάθε σύμφωνο, μένουν φωνές

Η απελπισία είναι επί κοντώ βίου απατηλού
πάνω από πίκρα και πλήξη υπερπηδά
Όσο αγρυπνά η επιθυμία τόσο η ελπίδα ζωηρεύει
η ευτυχία είναι κάτι που έχει απαγορευτεί
από τη μοίρα- άνεμοι της νύχτας μέρα ευχών

χάθηκε το φεγγάρι χωρίς το μάτι της η νύχτα
τυφλωμένος Κύκλωπας, ω κοιμητήρι δόξα μας!