ΤΗ ΑΓΝΩΣΤΩ ΘΕΑ

Τα βουνά μου έχουν, -θυμάσαι εκείνη τη διαπιστευμένη κόκκινη παιώνια, την κόκκινη πριγκίπισσα όπως ελόγου σου;- ακόμα λίγη λουκουμόσκονη πάνω τους, -εντάξυ χιόνι είναι όπως το κορμί σου-, να κυλιστούμε μέχρι που να γίνουμε αγνώριστοι να πέσω σ έρωτα με μια άγνωστη θεά. φωτ.Μ.Πασιάκος,Θεσπρωτία.

ΠΡΟΠΟΜΠΟΙ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Στο μεσοδόκι του κατωγιού, πάνω από το παχνί ξανά τα χελιδόνια ψαλιδίζουν αιθέρα δελφίνια του αέρα. Του μαύρου του λευκού με αχνό ένα λίγο φωτόχρωμο να ανακαλεί τον ήλιο στην πορεία του. Χελi χελώ Πηδά τα κύματα απαλά Εκεί που πάω έρχεται καλοκαίρι. Ο ήλιος έρχεται κοντά μου. Του νόστου αποθυμητές διασχίζουν την επιθυμία με […]

ΣΩΣΜΑ

Κι η ταραχή γίνεται μουσική το καύκαλο της χελώνας διαπερνούν χορδές άντερα δαμαλιού μαλλιά μουσών χαρίζονται στο πεντάγραμμο πεντατονική αγωνία υψώνεται πυκνώνει ουρανός μουσικές φωνές κι αγαπημένες σκιές που ήταν μιά φορά αιθέριες φωνές μουσικής δάχτυλα τις νιώθουν δονούνται ο χορδές κιθάρα Απόλλωνα μες στις μηλιές βάλσαμο στις πληγές.- Κι εσύ με φακό ορίζεις ένα […]

ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ ΚΑΙ ΤΑΦΗ

Η κορδέλα των βουνών ,κορφές χιονισμένες χάντρες από μαργαριτάρι στραφτοκοπάνε περασμένες αιθέριο νήμα στον ουράνιο λαιμό. Αμφιθυμία βαθιά στο σύνορο μπαίνουμε στη μεθόριο.Διασχίζουμε χωράφια κιτρινόμαυρα ηλιοτρόπια ώς πέρα εδώ εκεί λοφίσκοι φαλακροί,γουλί σαν νεοσύλλεκτοι φαντάροι που τους έχουν κουρέψει με την ψιλή. Κι εκεί διέκρινα την πόλη σου φάνταξε εκτεταμένη ,αρμονισμένα είχε τα σπίτια με […]