ΣΩΣΜΑ

Κι η ταραχή γίνεται μουσική
το καύκαλο της χελώνας
διαπερνούν χορδές άντερα δαμαλιού
μαλλιά μουσών χαρίζονται στο πεντάγραμμο
πεντατονική αγωνία υψώνεται πυκνώνει ουρανός
μουσικές φωνές κι αγαπημένες
σκιές που ήταν μιά φορά
αιθέριες φωνές
μουσικής δάχτυλα τις νιώθουν
δονούνται ο χορδές
κιθάρα Απόλλωνα μες στις μηλιές
βάλσαμο στις πληγές.-
Κι εσύ με φακό ορίζεις ένα τούνελ
από φως στη νύχτα
(ντζάτι)σκοτάδι δεν κόβει το μαχαίρι
μεγαλωμένα μάτια σε κοιτάνε
σκιρτάν τα πουλαράκια
καθώς τα ταΐζεις ζαϊρέ.

Advertisements