Γοτθικός κύκλος

1.

νερά κινούμενα κινούν τον ποιητή μέσα στο ποίημα-
το ποίημα ρέει όπως τα πάντα-

Τα πάντα που ρέουν υπό τον χρόνο μέσα στο χρόνο
που τρέχει κινεί νερά και ύλες το είναι χρόνος.

Τα μάτια σου μαύρα με τυλίγουν με το σκοτάδι τους.

*
υδάτινος ήχος ,ύδωρ,νερό,νεροσταλιά,σταγόνα,ρανίδα,βροχή,
χαλάζι ρέον,αδέσποτα κρίνα νεροστόλιστα
το νερό πέθανε στο βάλτο,θ αναστηθεί με τον πρώτο ήλιο,του πρωινού
και του πουλιού,

ο φαλακροκόρακας διαγράφει με το πέταγμά του τη νύχτα.

Το νερό ήρθε .
Μέσα απ την πηγή του.
Η πηγή κυλά έξω από την υγρή της γούρνα
οι λέξεις σου την ξεχειλίζουν
έχουν λάβει δίχειλη περπατησιά
από το στρογγυλό σου στόμα
μές στην ξηρότητα του ανέμου
υγρό φως

2.

Φάνταζε να ‘ναι ακινησία ,αλλά ήταν
διστακτική κίνηση στη φράση από ένα σώμα
που κινούνταν αργά,από ένα σώμα που είχε
χαθεί ο έλεγχος.
Γι αυτό έβαζε όρους έξω,να ελέγξει τουλάχιστον
ότι φόβιζε.
Κι ήταν φόβος διαπτώσεως διαρκής όχι εκείνος που λένε παραυτίκα
πτόησις ,ο στιγμιαίος όχι,ο άλλος που μοιάζει δέος.
Τώρα οι όψεις συγκρούονταν στης αντίληψης τα θέλω.
Τί δραστικότητα θα είχαν αυτά τα λόγια που εγγενώς
οι δράσεις τους συγκρούονταν.
Της επιθυμίας το υγρό αυλάκι δεν μπορούσε να κυλήσει.Σφάδαζε σαν σε
όνειρο.Όνειρο του νερού.Που αρνείται το ταξίδι κι ας το δείχνει.
Ο κύκνος βράδιασε , η νύχτα γύρω του καταπίνει το λευκό.

Advertisements