Τέμπο

Στην καλλίτερη περίπτωση οι άγγελοι είναι από πέτρα τα καρφιά από σιδηροπυρίτη η έρημος από χαλαζία οι ουρανοί σφουμάτο τα σύννεφα θειάφι ,κατακλυσμιαία φωτιά ,περιδινήσεις στις φλόγες ,ο πλανήτης στα μαλακά χέρια της ατμόσφαιρας σιγοτρέμει. Σύμπαν «πύρ αείζωον απτόμενον μέτρα σβεννύμενον μέτρα» ,κάτω από ευλογημένο χρόνο ένα παιδί τρέχει, ας καταπιούμε μια καραμέλα.

Τα ποτάμια πλένονται από το ίδιο τους το νερό όπως τα δάση καίγονται απο τα ίδια τους τα ξύλα, οι άνθρωποι δεν μπορούν να μοιάσουν πράγματα.

Αυτό κυνηγά η δημιουργία να φτάσει να αγγίξει, γιατί πλάθει μέσα από τη ζωή πράγματα του πνεύματος .
Στρέφεται στο παρελθόν και τα φτιάχνει σαν κάτι που ζήσαμε, μας λέει τι έχουμε ζήσει, μας μαθαίνει το τότε σαν κάτι που επίσης θα ζήσουμε ανακαινίζει το χρόνο ,ξεπικρίζει την αρμύρα στο νόστο (Άγνωστε νόστε πατρίδα της καρδιάς μας)
πριν τώρα μετά σε μια ρίζα έστω τριπλή
το πνεύμα είναι εκείνο που τα περιέχει όλα αυτή η και γι αυτό παρεξηγημένη βαθύτερη ουσία μας. Επειδή είναι το πιο βαθύ είναι και το πιο ακατανόητο και παρεξηγημένο , είναι η ουσία μας και είναι σαν να μην υπάρχει,είναι σαν το αίμα όταν το βλέπεις κινδυνεύεις,το αίμα σου δηλ
όταν τρέχει είναι πληγή είμαστε σαν κρεμασμένοι απο τον ουρανό

Ο Αλμπινόνι αυτό έκανε μουσική με την έννοια όλες οι αισθήσεις συναίσθηση
όλα ζουν ομού
Εμείς για αναλυτικούς λόγους τα χωρίζουμε ,δεν υπάρχουν με τον τρόπο που τα λέμε ,υπάρχουν σαν μουσική στο χρόνο ,είναι σαν τη μουσική μετά ,δεν τελειώνει εκεί που τελειώνει ο δίσκος.
Η ψυχή έχει δικά της τερτίπια ,αυξάνει απο μόνη της και όχι όταν είναι ανανάπτυκτη
μην περιμένουμε μια ψυχή σαν του Ηράκλειτου να υπακούει στους ίδιους νόμους με έναν κάφρο, το ίδιο είναι με τη μουσική δεν μπαίνει σε πλαίσια ο Αλμπινόνι, για να βιωθεί προϋποθέτει! Θέλει εκείνα τα λεπτά όργανα που λέμε πνεύμα γιατί χωρίς πνοή μουσική δεν έχει. Τα λεπτότερα νεύρα μας ,πιάνουν χρόνους ασύλληπτους για ένα χοντρό πνεύμα-μυαλό ,και φυσικά αυτό περνά στα δάχτυλα στο όργανο στον αέρα στ αυτιά και πάει λέγοντας.
Θα καταλάβεις το χρόνο αν σκεφτείς τι συνδέει στη μουσική πως συγκρατούμε όλο το έργο πριν το ακούσουμε με την πρώτη νότα μπήκαμε στην ατμόσφαιρα του έργου,
γιατί;
Σκεφτόμαστε όλο το έργο κι όχι μεμονωμένες συγχορδίες η νότες,
γιατί;
Λέμε τέμπο.
Τώρα σε φιλώ σαν πρώτα τώρα σε φιλώ στης μουσικής τη ρότα.

Advertisements