νέκυες

___________
οι μυστικοί της Ελικόνες

Φεύγει ένα βέλος χελιδονι προς το νοτιά.
Εκεί πήγε το καλοκαίρι.
Εσύ φόρεσες το φτερό του φρύδι
και καλημέρα δε μάς λές.
Όμως θα περάσω πίσω από τη βροχή
να δώ πώς σε ραντίζει και
θα ανασάνω στο νοτιά που σ’ εξατμίζει,
κι έτσι χλωρή στο χνούδι σου,
απέραντη,γύρη και μέλι που σκορπάς,
θα σε γνωρίσουν μελισσών τα σμήνη,
επιθυμίες και θα σου το αναγνωρίσουν:
γεφυρώσεις γιορτής.Να σε ανασάνω
στή μ ο ν α ξ ι ά.

(ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΡΑΜΜΕΝΟΥ )

Σε άλλο τόνο άλογο παρά κάτι παρκάρει
στον αχυρώνα και το παχνί λείπει
Με φούρλες κατεβαίνει σε ερημωμένους
κήπους λιανή κοπέλλα την αυγή σκοτεινά
περβόλια πουλάκι θρόισε στις βατσουνιές
Σαν τι μαντάτα άνοιξη σαν σηκωθεί το χιόνι;
Άδη από δώ Ηλύσια από δώ, σαν να με ξεναγούσε
στο σκοτάδι και στο φώς κι είχα μιά ηλίαση
με είχαν ρημάξει τα σκοτεινά ηλιοτρόπια.
Κοιτώ ψηλά από το φαράγγι παρθενιά νερών
πριν μπούν στο φλέρτ του ποταμού
πριν τα γεφυρώσει ο γίγαντας στο ένα,
που έχει απομείνει λίγο του πράσινο
το έκαψε ο κεραυνός σαν δέντρο,
μοιρολογούν οι τσίχλες στον κακόλακκο.
Κύμα το κύμα έφτασε στους Κιμμέριους αιώνιο πένθος.

Advertisements

Από λάσπη μας έφτιαξε

χαλκοράχη στα μαύρα του ήλιου σεντόνια
καταμεσήμερο
ώχρες στα βαρυχειμωνίτικα χωριά
ώχρες κατεβασιές
πέφτουν στον ποταμό με τις πηχτές λάσπες
σαν κοτόπουλα τη νύχτα
χάνονται οι άμαθοι χωριάτες