Μέσα στο αβέβαιο η εικόνα

Πρέπει το απόκοσμο να ‘ρθει να σε βρει
καθώς αφήνεσαι στον ήχο της λέξης
κυματίζουν τα χόρτα τις σκιές πάνω της
ό,τι χάθηκε τώρα είναι σωσμός σου

μιά νυχιά σκοτάδι, κι  άλλη μιά
βυθίζεσαι, στο ασημένιο γκρίζο
ανοίγει πόρτα καθώς φεύγουν οι λέξεις
δες, σε συναντά το βαρύ τους φέγγος

Tώρα τα πράγματα τώρα οι λέξεις
τώρα οδύνες πέτρα και χόρτο

ο κόσμος με τη σκιά του καθώς μάκρυνε
και ερχομός είναι και εγγύτης είναι

Advertisements