Δυσχέρεια πρώτη

Άλλος δ΄ εξ άλλου δέχεται,στυγέουσι δε πάντες. Τών και εγώ νύν ειμι,φυγάς θεόθεν και αλήτης. -Εμπεδοκλής- Με το μάγμα των πραγμάτων κι ύστερα βουτά στον κρατήρα τού τίποτα Αυτό που του δίνει υπόσταση είναι ότι ταυτίζεται με την ποιητική του βουρλισμένος με χάος και γλώσσα και τίποτε άλλο και δίχως ετερότητα ως ριγμένος στο χρόνο.Η […]

Από γλώσσα είναι και οι άλλοι

Ήθελε χρόνο πολύ να ρίξει ρίζες η μνήμη την αλλαξιά της να πιάσουν τόπο τα νερά τα παραλοϊσμένα να φέξει καλλίτερος καιρός να δούμε τα πραγματικά λαβώματα να πλυθούνε οι πληγές γιατί στερεωμένο δεν έχει ο κόσμος τίποτε μήτε τη χάλκινη κουρτίνα μήτε εκείνη στα σύνορα τη σιδερένια. Ήθελε χρόνο πολύ να ρίξει η μνήμη […]