Λεξικοπήματα

«Πέρνα σαν σίφουνας
τοπία και χρόνος συγκλίνουν
να ‘την η εικόνα»
Το στοίχημα είναι στη φιλοσοφία των δρόμων, γιατί πνεύμα είναι κάτι που είναι να έρθει, είναι στο δρόμο και ως τέτοιο μπορεί να συμβεί σαν μιa ταύτιση, συμβόλων και συμβολιζομένων, εννοείν και εννoουμένων. Δεν είναι στον άνθρωπο είναι στο όλον του ανθρώπου που σημαίνει έρχεται από μέλλον και παρελθόν.
Μέσα σ αυτή τη διάρκεια η γνώση είναι γνώσεις με τις μαύρες τρύπες της συνείδησης να καταπίνουν το άγνωρο. Ο άνθρωπος θα βρει τόπο και τρόπο να πατήσει μέσα του, μάλλον βρίσκει όσο κατανοεί τη διαρκή ροή, το μεταβαλλόμενο γίγνεσθαι , μέσα από το γεγονός τού είναι και του υπάρχειν, τότε όταν αναγνωρίζει το γίγνεσθαι ουσία καθότι το γίγνεσθαι λέγεται πολλαχώς
Είναι γεγονός, πράξη και ελευθερία.

Το δουλικά γράφειν, σε πνευματική εξάρτηση ή υποταγή να παραδώσει μόνο μπορεί την πένα στο ελεύθερο, στο πνέειν ζείδωρα. Κι αυτό δεν μπορεί να είναι παρά δωρεά στην πλήρη σημασία της, δεν εξαρτάται από το περιεχόμενο, είναι περιέχον που θα πει δημιουργό που θα πει μορφή.

Στην αναζήτηση μορφής είναι που τρέχω , δεν έχω άλλο δρόμο. Κι αυτή η νύχτα, αυτό το χάραμα ρίχνω στη διάκριση σκοταδιού και ερέβους. Το σκοτάδι είναι φόντο για αστέρες, το έρεβος για σκιές. Και τα δυο στοιχούν το ακατόρθωτο βλέμμα.
Εγώ πατώ, βαδίζω ωκεανό και χρόνο νέμομαι, δεν πολεμώ σκοτάδι, το αφήνω να με τυλίγει και καθόσο πέφτω ανέρχομαι.

Το χειραφετημένο μέσα στη μορφή
γίνεται η ελευθερία και γλώσσα μας

Σαν να λέμε το πολιτικά εκφρασμένο στην πλήρη έννοια ρυθμών αριθμών μέσα στην ίδια τη ζωή και μέσα στο έργο της που είναι ίδιο-
-αυτό που επιτυγχάνει δεν μαρτυρεί εντός του
την ανάγκη του να υπάρχει

‘Κόντισμα.

Advertisements