ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΨΙΧΟΥΛΑ

Ψιχ

Ακατάσχετη ευθυμία με άφθονα χέρια παρέχεται ώρα να ακούς το τραγούδι που ευφραίνει.Αγαλίαση,γέννημα χωρίς πίεση ,λιτό με το απαραίτητο στολίδι.Θέλεις να το πείς αυτό που σου μεταδίδεται, να το φωνάξεις.Έχει ένα ποπ ,ένα ψίθυρο μεσημεριού στην ψάθα του καλοκαιριού,με θάλασσα γυαλί. Είναι το υστέρημα που διατίθεται.Διάθεση.Κυρίως διάθεση.Μέθη Ομάρ Καγιάμ>Ρουμπαγιάτ της καθ ημάς σιέστας.Ο Κώστας Ριτσώνης είναι πορθητής της απλότητας.Μια ελιά και μια ντομάτα και ώπ:χορταστικό! Α και ουζάκι, αφού μας εξασφάλισε τη σκιά να παρατηρούμε την άμμο καυτή όσο πρέπει:

«Να βάλω αυτή την εικόνα
σε ποίημα ή σε τραγούδι;

Νύχτωσε κι έσβησε
βουλιάζοντας μεσα στην αμμουδιά».

Παλιά οι ψαράδες γυρίζανε στην ύπαιθρο θυμάμαι και διαλαλούσαν την πραμμάτεια τους έτσι: έχω πράμα που σαλεύει!
Μπορούμε να το διαλαλήσουμε ομοίως για τη διαβολεμένα κεφάτη ποιητική συλλογή του Κώστα Ριτσώνη: έχει πράμα που σαλεύει.
Διαβολεμένο κέφι! Ποίηση που ρεφάρει δίνοντας ρέστα.
Ποιητή Κώστα Ριτσώνη καλοτάξιδο Το «ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΨΙΧΟΥΛΑ»

«Περιμένοντας τη βροχή
σταμάτησαν τα κύματα

η θάλασσα έγινε γυαλί’
γεμάτη ομορφιά
υποδέχεται τις σταγονες»

ΥΓ Συγκεντρωτική συλλογή από τις καλαίσθητες προσωπικές του εκδόσεις»Ποιήματα των φίλων» ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΨΙΧΟΥΛΑ Ποιήματα (1969-2000).

Advertisements