Τι με κρατά στην άγρια γη

Η εικόνα ξανάρχεται καθώς στη γλώσσα στάζει από το ποτήρι του ο έρωτας το κόκκινο κρασί του. * Ακρονήσια της ενδοχώρας πεθαίνουν και δε θρηνούν αναμένουν την άνοιξη τις κραυγαλέες κουτσουπιές τον άφωνο θρήνο με την ψιλή βροχούλα που τρυπάει το νιόσκαφτο χώμα τις φλαμουριές με τα σκουλαρίκια να στρώνουν τους τάφους στα λευκά καθόσο […]

Πόσο είναι μέλλον πόσο είναι χτες;

Μα αν δεν είναι μέσα στα μάτια όμως αυτό το χθες υπάρχει πλούσιο και δες όσο το κοιτάς πλουτίζει όσο το κοιτάς πλουτίζεις χύνεται εκεί ένα μέλλον ,ξεχειλίζει άφθονο όλη του τώρα η εικόνα γίνεται ξανά όλα μπροστά σου γίνονται ,μαχαίρια αστράφτουν δεν έλειψαν ποτέ ποτέ δεν αργούν η δύναμη του χτες με βία περνά […]