Amoroza

Ούτε αν νιώσω καταδικό μου το φωτεινό σα γιορτή μέτωπό σου ούτε αν συνηθίσω το κορμί σου τό μυστήρια σιωπηλό το νεανικότατο ούτε την αδιάλειπτη πορεία της ζωής σου που μια γίνεται λόγια μια σιωπές τίποτα πιο αινιγματικό δεν θα μπορέσεις να μου δώσεις πέρα από το να σε κοιτάζω να κοιμάσαι τυλιγμένη μέσα στα […]

Προφήτες του μηδενός.(θλιβή)

*πρόσεχε τις νύχτες που το φεγγάρι γίνεται δρεπάνι και στάζουν αίμα τα σύννεφα* Το ποίημα κατέβαινε με ασανσέρ στην κόλαση ο θάνατος ήρθε από μέσα με έκανε κτήμα του η σιωπή: -εικόνα που ποιητικά ανταποκρίνεται στο θελημό απόσβεσης ως βηματισμός της κάθε μέρας Τα λόγια που είπα τυλίγονται γύρω μου όπως ακτίνες στο σβώλο του […]

έλλαμψις

η πολιτισμική μας συνείδηση- σε μιά αντιστροφή να ζητηθεί στο ενυπάρχον η μέριμνα θρέψης του υπερβατικού τα λυμένα καράβα του λιμένα οπόταν όν φθέγγεσθαι δια το μη εις άπειρον ιέναι -όλον εν εαυτώ είληφεν το είναι Η φιλοσοφία κατέβηκε στα ελευσίνεια σπήλαια για να γεννήσει εκ νέου τα πρότυπα δηλ. για να αναγεννήσει το αρχετύπως […]

Ένα μάτσο ομίχλη

Στις Πνύκας τις ανηφοριές μια ξεχασμένη πλήξη λίγο πριν το χάραμα λίγο μετά τη δύση Σφίγγεται η καρδιά παγώνει το μυαλό παίρνει η ψυχή τις αποχρώσεις της ώχρας ξεφλουδίζεται η μνήμη όπως σοβάδες ραΐζει η θύμηση όπως παλιά κτίρια με τις άτσαλες στέγες που νέμονται οι γάτες του Ψυρρή Νάχαμε μιά ποζάτη μέρα νάχαμε ένα […]

Προφήτες του μηδενός

«να φυλάγεσαι, λέω, τους αυτόχειρες που έγραφαν.» ΤΖ.ΜΑΣΤΟΡΑΚΗ- Ιστορίες Για Τα Βαθιά -οι ζώνες του κενού πνέουν στο πρόσωπό μας -έχε το νού σου Δίνει η ποίηση στα πιο προικισμένα παιδιά της την πιο ακριβή κόλαση ισοβίως, γιατί τα πιο προικισμένα παιδιά της μόνο στην ποίηση εμπιστεύονται,αυτή τη μισητή τους τροφό. ποίηση Τεταραγμένη (Είμαστε πεθαμένοι,θάψτε […]