Το τρομερό βοά

Το τρομερό βοά στις ερήμους του Τίποτε

πάει με άλματα όπως γαζέλες στη σαβάνα
όχι όπως τα καγκουρώ

μπουρίνι έρωτας σηκώνει τα φουστάνια
γδύνει ολόφρεσκα μπουκέτα κορίτσια
ξαφνικός απρόσμενος πυκνοφρύδης

χνούδι στα εφηβαία
μιά σταλιά ιδρώς στ απανωχείλη

ορατή ψυχή το σώμα της
εκεί η λέξη εκεί ο κόσμος
βγαίνει
ρίχνω απάνω της το βλέμμα

εισέρχομαι στο άδυτο
καθώς αναδιπλώνεις τον νυχτερινό ουρανό τ αστέρια συντρίβονται στο μαξιλάρι σου

*

cez87

Advertisements