Του βορρά καράβι

Ξεριζώνω από μέσα μου ένα ένα τα γήινα είμαι ένας άλλος με το χυμό του ήλιου πότε νεκταρίνι πότε νεράντζι Πώς τα κρουστά κορίτσια καταφρονείς δωρίζοντας τα άξια τους δώρα στη στάχτη γιατί μας ρίχνεις δαίμονα γελαστό κρανίο στη βασιλική οδό καταμεσήμερο γιατί δίνεις στα κόκαλα σαράκι το αίμα να φθείρεται στην ανοιξιάτικη υγρασία να […]

Βίωμα θαλάσσης

Κι άς είναι ποιήτρια θαλασσινή Τινάζει άνθια μές στο μελίσσι Άνθη γκρεμού έρωτας μην τα φτάνει Καίει θεϊκή φωτιά λάβα κρατήρας Μάλλινη φωλιά θανάσιμη σχισμή Αβύσσου πέρασμα πύρινη βροχή διάσφαγμα Γκρεμίζονται τοξωτά γεφύρια σπάνε οι πόρτες του βυθού Γλυφό αλάτι γλώσσα του τράγου Σκοτεινά διαφράγματα μαύρες αστραπές Αναύει του μυστήριου η νύχτα Κλείστρα μυαλού Το […]