Βίωμα θαλάσσης

Κι άς είναι ποιήτρια θαλασσινή
Τινάζει άνθια μές στο μελίσσι
Άνθη γκρεμού έρωτας μην τα φτάνει
Καίει θεϊκή φωτιά λάβα κρατήρας
Μάλλινη φωλιά θανάσιμη σχισμή
Αβύσσου πέρασμα
πύρινη βροχή διάσφαγμα
Γκρεμίζονται τοξωτά γεφύρια
σπάνε οι πόρτες του βυθού
Γλυφό αλάτι γλώσσα του τράγου
Σκοτεινά διαφράγματα μαύρες αστραπές
Αναύει του μυστήριου η νύχτα
Κλείστρα μυαλού
Το ψάρι σπαρταρά μές στο θολάμι
-πάρε την νύχτα πάρε την
του πυρετού είναι άθυρμα-
Σκιρτά; Τρέμολο;
Ρίγος στη ραχοκοκκαλιά;
Καίει η φωνή της για φιλιά;
Απαρηγόρητη φωλιά; σφαδάζει; ώ!

βι θα

Advertisements