μέτα

triantaf

 

ο τόπος της ψυχής θερμό ψύχος ,πέτρες
τις λείαναν αστραπές τις έγλυψαν φλόγες

ποιά ζύμη να νιώσουν τα δάχτυλα
σοδειά δεν υπάρχει
βίαιες καταιγίδες αυλακώνουν τα σπαρτά
άνθρώπου φυγή, δεν έχει εσοχή η ζωή

δάχτυλα βυθίζω στη φωτιά ,γίνονται
πέντε κλωνιά φως, σε αγγίζω

με καταχνιά στα μάτια
εισέρχομαι σε αλλόθρησκο τέμενος
εγώ κάτω το φως πάνω
ζωή κρεμάμενη

Στη γλώσσα μέσα γραφή σε ποια πτώση;

Advertisements