Aphorismi:

-Ο Χάιντεγκερ έπαιξε με του Αχέροντα τα νερά , κτύπησε το κουπί του παράφορα στου μηδενός τις κρύπτες, για να επιστρέψει έντρομος και να κουρνιάσει στου Παρμενίδη τα σκαλιά, τσουρουφλισμένος από καυτές δηλητηριασμένες στάχτες. * Με την πένα μου βγάζω το κρασί μου σ αυτήν υπολογίζω και πίνω.-Αυτό τουλάχιστον μπορούσε να το πει- * «Μια […]

«Οβελιστήριο των ελπίδων» Το τραγούδι(Ηπειρώτικο γαλάζιο)

ΠΛΥΝΕ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΟΥ ΜΕ ΦΩΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΓΙΝΕ ΑΔΕΡΦΟΣ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΚΑΕΙΣ ΣΑ ΦΡΥΓΑΝΟ ΜΥΡΙΣΕ ΔΕΝΤΡΟΛΙΒΑΝΟ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΣΤΑΧΤΗ ΜΕΝΕΙ טּ ΜΑΘΕ ΤΟ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΟ ΣΟΦΙΑΣ ΑΝΕΠΙΔΕΚΤΟ ΨΗΛΑ ΌΣΟ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΟΣΑ ΕΚΕΙ ΑΝ ΤΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΘΑ ΠΑΣ ט Όλη η βουνίσια μνήμη Μαζί σου τώρα […]

Όμποε στη βροχή

Τροχίζεις τσεκούρια ξύνεις μολύβια τώρα τη φράση τρόχισε ,τόσο όσο να μην τρυπήσει το χαρτί κι ούτε να έχει χρεία να προσφύγει στο πεντάγραμμο άδοξη να είναι φερμένη με πραγματικότητα από της φαντασίας το μονοπάτι Όσα δε μή πεφίληκε Ζεύς ατύζονται βοάν Πιερίων αΐοντα γάν τε και πόντον κατ’ αμαιμάκετον Κι όσα ο θεός δεν […]

Ρόβας

κάνε την πέτρα λέξη την λέξη πέτρα έτσι όπως βλέπω να λάμπουν σαν από σίδερο οι πλάκες στη διάβαση και αντηχούν τα πέταλα των αλόγων διαβαίνω ο Ρόβας με ασημοπέταλα το νερό λιωμένο μολύβι με λέπια στοιχειού πέρασε μετά από εκατόνπενήντα χρόνια ,νίκησε τον πέτρινο χαλινό του αφηνίασε, δράκος σελωμένοςΉρθε ο καιρός του,έργα των ανθρώπων […]

σε κάθε δρόμο

σε κάθε δρόμο υπάρχει μιά φτωχή γωνιά όσο εφόδιο είναι κάτι για το δρόμο σε κάθε δρόμο υπάρχει Για δες πως τρεκλίζει ο γείτονας μου ,μπορεί να μοιάζει του ποιητή μου; Ο τρόπος με τον οποίο χωνεύει κανείς τα πνευματικά πράγματα και ο ρυθμός έχει να κάνει με αντιστάσεις απέναντι στην πρόσληψή τους σαν ένα […]

ως Αριγνώτα

  ψιθυριστό πολύ φιλί φιλί στο στόμα φιλί στο σώμα φίλημα πολύ   φιλιά κι ανάσες του χαδιού το ξύπνημα κοριτσιού ερύθημα η ρώγα ψάχνει χείλη και δάχτυλα   τρυφερή ντροπαλή κρύβεται σαν κορίτσι δεν καίγεται ,αγνοεί τις λαγνείες θέλγεται σαν ρόδο στη σκιά αβρό διαιτάται ία και φόρβες   μελιχρά κάλλη ριγώντα σιγώντα ως […]

Να φτάνω πάντα

Να φτάνω πάντα όλο και πιό κοντά τραβώντας μολυβιές σαν για να διαγράψω την προοπτική αυτού του ζόφου Να παρατηρώ τον πυρήνα από μιά μετρημένη απόσταση αυτού που στο τέλος θα με καταστρέψει Έστρεψα την προσοχή μου σ’ εκείνη την εποχή που μόλις βγαίναμε από το ζόφο εποχή που απλωνόταν γύρω μας απέραντα ειρηνικό τοπίο […]