ως Αριγνώτα

 

ψιθυριστό πολύ φιλί

φιλί στο στόμα φιλί στο σώμα

φίλημα

πολύ

 

φιλιά κι ανάσες

του χαδιού το ξύπνημα

κοριτσιού ερύθημα

η ρώγα ψάχνει χείλη

και δάχτυλα

 

τρυφερή ντροπαλή

κρύβεται σαν κορίτσι

δεν καίγεται ,αγνοεί τις λαγνείες

θέλγεται

σαν ρόδο στη σκιά

αβρό

διαιτάται ία και φόρβες

 

μελιχρά κάλλη

ριγώντα σιγώντα

ως η Αριγνώτα

βγαίνει μυστικά στην αυλή των ρεβιθανθώ,

 

κανελόριζα ο έρωτας τί είναι;

 

αναρωτιέται δεν ξέρει ,έχει ακούσει

πώς λαχταρούν οι φίλες της

που τις έχει αρπάξει

τους πήρε τα μυαλά

όπως βοριάς στα βουνά αναμαλλιάζει βελανιδιές

σκορπά τα φύλλα τους

 

ανατριχιάζουν τα κορίτσια

τέρας φριχτό κάτω απ το δέρμα έρπει

δρέπει ηδονές ποθείω και μάομαι

 

βογγά ποθεί της έλυσε τα μέλη

ηδυμελής δονεί

 

στάζει γλύκα στη σχισμή του σύκου

κόμπος μέλι αθέριστο

 

αθερίνα αθέρας

 

σε μια ξέρα σ έχω παρασύρει

ριγάς

δίπλα στων ποντίων κυμάτων το ανήριθμο γέλασμα

σμήνος ωκεανίδων κυκλώνουν το μέτωπό σου

παιχνίδι όπως το παιγχνίδι του κόσμου

 

η αισθητική παρακίνησε τον υψηλό δημιουργό

δίκη και τίση αλλήλοις διδόναι κατά το χρεών

αυτό δε, γίνεται αμάχανον γλυκύπικρον όρπετον

*

 

_________________

Αυτό είναι ένα δάσος ,όχι δάσος από σημύδες  ένας βάλτος μέσα στο δάσος σαν ξέφωτο με νούφαρα που φέγγουν. Τρία βήματα μετά αρχίζει να βρέχει. Βρέχει και τα κλαδιά παίρνουν τη φορά της βροχής και του ανέμου, μοιάζουν με μαλλιά,τα δέντρα αν και είναι από ψυχικό τοπίο ζωντανεύουν σαν αρχαίες αμαδρυάδες. Μπορεί να είναι δρύς , δρύς που σφοδρός άνεμος,από ποίημα της Σαπφώς που γράφει για έρωτα,κατ όροις δρύς αμπέτων,της τάραξε τα φρένα. Λίγο να κουνηθεί το κάδρο και μας στέλνει σε βροχερά κινούμενα τοπία σε ταινία του Αντρέι. Μόλις αρχίζει ο χρόνος να σμιλεύεται. Τα πινέλα οργιάζουν , ανατριχιάζει η επιφάνεια της λίμνης με τα βαλτόνερα. Τελματώνω. Τα νούφαρα φέγγουν. Ο πίνακας ξαναπαίρνει την θέση του εκεί έξω. Ένα με το βίωμα συνταιριάστηκε και είναι. “Η ομίχλη του νερού,το σκοτεινό βουητό της πτώσης δεν φτάνουν ως εμάς”. Ο πυθμένας είναι ψυχικός και φύση “ψυχή τα όντα πως εστίν”.

Advertisements