Δώστε μου ένα νησί και μιά λιμνη και ξέρω εγώ


ο Ιουλιανός στέκεται
αρχαίο ακρωτήρι
κατάμεσα
σε μια θάλασσα Χριστιανών

Κωπηλατώ για μένα
η σχεδία για τον άδη είναι μία
για φτωχούς και μή
για άρχοντες και τιποτένιους
για στρατηγό και μαχητή
για νικητή και για χαμένο

φιδοβοσκός, οι έγνοιες του φώλιασαν μέσα του
φίδια και τις τρέφει
πάθος μου είσαι Αφροδίτη,
πάθος μου Αφροδίτη του μήλου
________________________
Τί θέλουνε οι τοκογλύφοι;
οι Δυνάστες οι «δικοί»μας ;
Τί να θέλουν;
Τι θέλουνε οι άτιμοι ,
δυνάστες και τοκογλύφοι;
(αυτό που λένε πνίγεται στο χρυσάφι
ήλιος που βυθίζεται στη χρυσή του θάλασσα
η Κυρία φορτωμένη χρυσάφι γλιστρά στο νερό και πάει)
Η Δέσποινα των τιμών μας προσκαλεί,προσκαλεί
Venter venustus,cunni cultrix
(:κοιλιά ωραία,θεραπαινίδα του αιδοίου).
_________________
Ποιητής είναι κάποιος που φτιάχνει
φτιάχνει τον εαυτό του,τον επινοεί
Φυτεύοντας λέξεις στο χώμα της γλώσσας
στο χωράφι του ασυνείδητου
ξεφυλλίζει ύπνο ξυπνό μάτι
_______________________________
Δυνάστες και τοκογλύφοι ένα.
1.Δεν γίνεται να μην σκληρύνουν οι εξουσίες
αφού σκληρύνουν οι λαοί και απαιτήσουν έκτακτα μέτρα
2Με μεγάλη ευήθεια ο νεοέλληνας έσπευσε να πνιγεί
στο λεκανοπέδιο,εξουδετερώνοντας την αττική γή
3.Αφού βαρεθείς να κοιτάς το περίγραμμα και στραφείς
στην πραγματικότητα του καθημερινού διαπιστώνεις μικρότητα
και άνοια,βαλμένοι όλοι σε ένα βαθύ άνευ
Δεν είναι το ρηχό που τρομάζει,είναι η ανικανότητα
να αντικρύσουν έστω κάτι.Κι όμως με τα μέτρα τους
είναι πετυχημένοι
4.Η χώρα έπιασε το όριό της από το οποίο οπισθοχωρεί
δρομαίως,οι μεταπολεμικές γενιές αποδεικνύονται
ολιγωρούσες παρόλη την προσπάθεια.
5.Διάγω εν απελπισία
«πολύμορφες οι περιστάσεις
πολλά τα ανέλπιστα που ο άνθρωπος γυροφέρνει
όμως στα απροσδόκητα ,πέρασμα βρίσκει
η επίμονη υποχρεωτικότητα»(Απο βιβλίο ελληνικό)
6.Ο τυφλοπόντικας δεν φτάνει
στην ηδονή
7.Χρηματιστικό κόλπο,
η επικυριαρχία στην αγορά,
χρηματίζω είναι το ρήμα
που βάφει τον κόσμο πιστωτικό γεγονός.
*Ο νόμος των κανονιοφόρων είναι το έκνομο εν πολέμω,
η επικυριαρχία είναι στη γεωπολιτική της νήσου άρθρο ένα από αιώνος

Advertisements

One thought on “Δώστε μου ένα νησί και μιά λιμνη και ξέρω εγώ

  1. «Το ελληνικό κράτος είναι όπως ένα σάπιο ύφασμα το οποίο ,απ’ όπου και να το πιάσεις διαλύεται στη στιγμή,δε σηκώνει μετασκευή,μεταποίηση,μπαλώματα»(Θεόδωρος Ζιάκας,2012) Πέταμα θέλει, και φάσιμο από την αρχή με νέο νήμα στημόνι και υφαντές.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.