Όταν το μοντέλο αργεί

Ακόμα είμαστε στη στροφή που πήρε
το δόρυ ,υπό διωγμό και μεταμόρφωση
μυρέλαιο στάχυς στεφάνι μυρτιάς
ανοιχτά της σελήνης
όστρακα θραύσματα και βότσαλα
Σαν σάρκες απλώνονται βουνά πλαγιαστές λαγόνες
μορφάζουν σαν πρόσωπα πόνου και εγκατάλειψης
Είδα το φάσμα τους να λέει:
ο θάνατος στριμμένο κέρατο οργώνει ξεοργώνει
Γιατί πως λάμνει δεν το’ ξερες ώσπου το είδες
Κατάστηθα σε χτύπησε η πίκρα στην αντηλιά
H Ευρυδίκη συνομιλούσε με τον άγγελο της δροσιάς
Της Κέρου άκρα κορυφή σαν των στηθειών της ρώγα
χυνόταν τα μαλλιά της στο γυαλί της θάλασσας
Ακροκέραμο η ομορφιά που είδα
από μοσχομηλιά από αντίκλαρο
Ο ήλιος σε δίσκο κερασμένο μήλο
Τι θα σήμαινε να μου παραδώσουν το σχήμα τους τα πράγματα
Τι θα σήμαινε να παρηγορηθούμε στη μορφή;
Γύρω από κενό κοχύλι στριφογυρνά η παρουσία.

Advertisements