νύχτα έξεων-(σονέτο)

Σου δίνω το χέρι μου πάνω από την ταφόπλακα
που η κάθε μέρα κεντάει το όνομά της
με το πέρασμά της.

Αν θέλουμε να νικήσουμε είναι επειδή θέλουμε
να δικαιώσουμε όλες τις γενεές του παρελθόντος
σπάζοντας τα δεσμά του χρόνου.

Ερωτικός στεναγμός γιατί αυτά τα φύλλα
είναι της γλώσσας και οι ερωμένες λυγίζουν

μαζί με το κλαδί στον άνεμο σαν ανάσα ερωτική
στην κλίνη στου εραστή το πλησίασμα.

***

#Από την ώρα που έμαθα ότι η τελευταία σταγόνα ξεχειλίζει το ποτήρι,
το αδειάζω άσπρο πάτο προσπαθώντας να πιώ αυτή τη σταγόνα.

Advertisements