πυθμένας θανάτων

κορίτσια όλα

Απέραντα ξερό τοπίο με άλογο θάνατο από δίψα
η λίμνη πέτρωσε σχίστηκε ο πυθμένας διψασμένο
το χώμα σβώλιασε φρικτά.Θάνατου στρώσεις

——————————————–

Καί μέ τόν καιρό το ξεραμένο,τό
κατάξερο τοπίο και τα παραδομένα στη σήψη,
τα κουφάρια,
συμμαρτυρούν τί έιναι η διάθεσή μας
η φυγή μέσα στο δικό μας χρόνο
και το έργο μας που θα χωνέψει κάποτε
μέσα στον αναγνώστη
θα είναι αυτό που καταφέραμε
όταν συνθήκες επιτρέψουν τη μεταφύτεψη.

με τη μικρή λεπίδα γύρω απ την πληγή ,

τη γή μας ,το ερημονήσι μας

ένα κοχύλι αστράφτει στην άμμο’ η θύμησή σου
*
Μπαίνεις στο ναό του έρωτα ακούς μαζί τα
βήματά σου και το καρδιοχτύπι,από το
τέμπλο όλα τα μάτια που αγάπησες γίνονται
εικόνα που σε στρέφει εντός και πρόσσω.

-εγώ είμαι,εγώ το επιπλέον πλέον
*
κορίτσι στάμνα ρόδο στη σκιά δροσιά στη δροσιά

Το αστέρι με το υγρό φως
σταλάζει λάμψεις
από τα μάτια σου

μάτια μου απ την ομίχλη σας
————————-
Μην ξεχνάμε ότι ο ποιητής είναι τυφλός καθώς αντικρίζει το θάμβος ,την εκτυφλωτική καρδιά του αυτό το κάτοπτρο διαφάνειας που κατ εικόνα του πλάθεται.ΕΝ ΕΣΟΠΤΡΩ.

Ο άνθρωπος δεν απορεί,είναι απορία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s